[Fic exo] Hunhan,chanbaek,exo - สุดป่วนก๊วนเด็กหอ

8.9

เขียนโดย Finger_star

วันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เวลา 17.51 น.

  3 chapter
  7 วิจารณ์
  9,494 อ่าน
แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

1) Start

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

Chapter 1 : Start

 

         เเสงอาทิตย์กระทบเข้ากับหน้าต่างบานใสสุดหรูหรา เเยงสายตาของร่างบางที่นอนอุตุอยู่บนที่นอน   ร่างบางพลิกไปมาเพราะรู้สึกว่าร้อน  คนตัวเล็กขยี้ตาสองสามทีก่อนจะจ้องมองไปที่คนข้างๆ กำลังหลับอยู่เหมือนกันแหะ...  ร่างบางลุกขึ้ยยืนเต็มความสูงก่อนจะบิดขี้เกียจไปมา จัดการพับผ้าพับผ่อนให้เรียบร้อย ในเวลานี้เป็นเวลาที่มีความสุขมากเพราะได้อยู่กับคนที่รัก..    

       

        "ฮยอง...ตื่นเเล้วหรอ" ร่างสูงของอีกคนสวมกอดร่างบางจากทางด้านหลัง กลุ้มผมนุ่มนิ่มของอีกคนส่ายไปมาอย่างออดอ้อน  ร่างบางหัวเราะเบาก่อนจะลงมือทำอาหารต่อ

        "วันนี้คุณชายอยากกินอะไรครับ.." 

         "กินฮยองนั้นแหละ.."

         "ไม่ได้ครับวันนี้คุณชายต้องทานข้าว..เดี๋ยวจะไปเรียนสายน่ะ ^^" อีกคนยิ้มตายี้น่ารักมาให้ เซฮุนถึงกับเเพ้ท่าทางน่ารักเเบบนั้นไปเลย  คนตัวสูงทำหน้ามุ่ยก่อนจะเดินหนีไปนั่งที่โซฟาตัวโปรด

ลู่หานยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับการกระทำของอีกคน ปกติเซฮุนไม่ใช่ยอมใครง่ายๆน่ะ โครตจะเอาเเต่ใจ

เเต่ถึงอย่างงั้นเซฮุนก็เป็นคนดีน่ะ...    กลิ่นหอมฉุนของสปาเก็ตตี้ลอยมาเเตะจมูกอีกคน คนตัวสูงไม่สนใจรายการทีวีข้างหน้าอีกต่อไป ตรงดิ่งไปหาร่างบางที่กำลังตักสปาเก็ตตี้ใส่จานสีสวยอยู่

        "โฮ้ อยากกินอ่ะ อร่อยเเน่เลยฝีมือภรรยาเนี่ย ><"

        "ต้องลองชิมเองน่ะครับ..เอ่อเเล้วก็รีบทานน่ะครับแล้วก็ไปอาบน้ำเเต่งตัวได้เเล้วเดี๋ยวไปโรงเรียนสายเอาน่ะ"

        "คร้าบบบๆๆ...รู้เเล้วง่ะ ทานเเล้วน่ะครับ"  ร่างสูงจัดการยัดเส้นสปาเก็ตตี้สีสวยเข้าปากอย่างรวดเร็วไม่หยุดหย่อน ซอสเริ่มเลอะริมฝีปากจนเป็นวงใหญ่ ลู่หานนั่งหัวเราะกับท่าทีของอีกคน

        "ฮยองหัวเราะไรอ่ะ ?" อีกคนซึ่งไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไร เงยหน้าขึ้นมาถาม

        "ก็คุณชายน่ะสิครับ...กินเลอะหมดเเล้ว" ร่างบางหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดมุมปากของอีกคนเบาๆ  เซฮุนมองการกระทำของอีกคน ทำไมชอบทำตัวน่ารักน่ะ สายตาของเซฮุนจ้องมองใบหน้าหวานไม่วางตา ลู่หานหันมาสบสายตาเข้ากับเซฮุนพอดี... สายตาสอดประสานกัน ก่อนที่ใบหน้าคมคายของคนตัวสูงเริ่มขยับเข้ามาใกล้ใบหน้าหวานหยดย้อยของร่างบาง  อีกแค่อึดใจเดียวริมฝีสีเชอร์รี่ก็จะบรรจบกันอยู่เเล้ว  เเต่เสียงโทรศัพย์กลับดังขัดจังหวะสะก่อน (โทรศัพย์เวรรร !)

 'ตาลุง ตาลุงตาลุง ตาลุงไม่ใส่กางเกง

อะไรมันห้อยโต่งเตงอยู่ในดางเกงตาลุง'

        "จะโทรมาทำไมว่ะ !"

       [เชี้ย..มึงเป็นเหี้ยอะไรเเต่เช้าเนี่ย]

       "มึงขัดฉากเลิฟซีนของกู เเสร่ด"

       [อุ้ย ! กำลังเข้าด่ายเข้าเข็มกับลู่หานอยู่นี้เอง 555 โทษทีว่ะไม่รู้]

       "เเล้วมึงโทรมามีไรว่ะไอ้ดำ..."

       [เย็นนี้ไปผับ y เปล่าว่ะ เเม่ง..มีเเต่อาหารสายตาน่ะมึง]

       "กูมีลู่หานอยู่เเล้ว..กูไม่นอกใจเค้าหรอก"

       [ไปเหอะน่ะๆ เเป๊ปเดียวก็ได้ กูไม่อยากไปคนเดียวว่ะ]

       "เอ่อๆๆๆ ไปก็ไปเเม่งน่ารำคาญน่ะมึงเนี่ย ดำเเล้วเสือกน่าน่ารำคาญอีก"

       [ขอบพระคุณคุณชายโอเซฮุนมาเลยน่ะครับ...เจอกันมึง]

       "อืมๆๆ"   คนตัวสูงตัดสายอย่างหงุดหงิด เเม่.ง ไอ้จงอินเสือกโทรมาชวนไปผับ ก็อยากไปอยู่หรอกน่ะเเต่...ตอนนี้เค้ามีคนที่รักอยู่เเล้วไม่อยากไปไหนอยากจะอยู่เเต่กับลู่หานเท่านั้น

       "คุณชายมีไรรึเปล่าครับ ?"  ร่าบางถาม

       "เอ่อ..คือ..เดี๋ยวเย็นนี้ผมไปบ้านเพื่อนน่ะไปทำรายงานเดี๋ยวค่ำๆกลับ"

      "ครับ.." ร่างบางเดินหนีออกไปเฉย ทำไมลู่หานจะไม่รู้ล่ะว่าอีกคนโกหกเค้าอยู่ เค้าได้ยินหมดทุกอย่างนั้นแหละเสียงสนทนาระหว่างเซฮุนกับจงอินน่ะ  ทำไมต้องโกหกด้วย...คนเรารักกันไปไหนก็ต้องพูดเเต่ความจริงสิ ลู่หานรู้สึกน้อยใจ เมื่ออีกคนไม่พูดความจริง...เเต่ทำไงได้ล่ะเราก็เเค่คนรับใช้คุณชายนี่น่า ไม่มีสิทธิ์ไปคิดน้อยใจหรอก    เซฮุนรู้่ว่าลู่หานอาจจะได้ยินเสียงสทนาเลยเดินหนีไปดื้อๆ คนตัวสูงเดินเข้าไปสวมกอดอีกคนจากด้านหลังก่อนจะหอมฟอดหนึงที่แก้มขาว

ร่างบางยื่นนิ่งให้อีกคนกอด   

      "ฮยอง..อย่างอนดิเค้าเเค่ไม่อยากให้ฮยองคิดมากน่ะ"

      "คุณชายไม่อยากให้ผมคิดมาก..ก็ต้องโกหกกันด้วยหรอครับ"

      "..อย่างอนน่ะ.."

      "ถ้ารักใครจริงน่ะอยู่ด้วยกันต้องพูดเเต่ความจริงเข้าใจไหมครับ.." ร่างบางหันมามองหน้าอีกคนอย่างจริงจัง เซฮุนพยักหน้ารับเบาๆ

      "ครับ..วันหลังผมจะไม่ทำอีกน่ะ..หายงอนยังเนี่ย"

      "ยัง"

      "ทำไงจะหายงอนอ่ะ"

      "คิดเอาเองล่ะกัน..ไปอาบน้ำได้เเล้วครับเดี๋ยวสาย" ร่างบางผลักอีกคนเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะจัดเเจงเสื้อผ้าให้คนตัวสูง

 

 

 

      "ไอ้ฮุน !" คิมจงอินตะโกนเรียกอีกคนเสียงดังลั่น เบียงเบนสายตาจากนักเรียนคนอื่นๆได้เป็นอย่างดี ใครๆก็อยากจะรู้เรื่องของสองคนนั้น เพราะว่าสองคนนั้นติดอันดับหนุ่มฮอตของโรงเรียนด้วย        

       "จะตะโกนทำห่าอะไรมิทราบครับคุณคิมจงอิน"

       "ทำเมียมึงมั้ง"

       "อย่ามายุ่งกับเมียกูเลยมึง...ตอนนี้ลู่หายยิ่งงอนอยู่ด้วยกลุ้มใจว่ะ -3-"

       "มึงก็ง้อดิ..อย่าโง่ พอเถอะมึงกูจะเล่าเรื่องอะไรให้ฟัง"

       "เรื่องไรว่ะ.."

       "กูไปเจอพี่คนนึงมา...ไม่สิสองคนเเม่งเป็นดาวโรงเรียนเราเลยน่ะเว้ย"

       "สวยหรอ"

       "โครตน่ารักอ่ะมึง...เเต่เป็นผู้ชายน่ะ"

       "ผู้ชาย!"

       "เออไง วันนี้กูเลยนัดมึงไปเดี๋ยวไม่คบคู่กูนัดกับพี่เค้าไว้ที่ผับyไง"

       "เชี้ย..ไหนมึงบอกเเค่ไปดริ๊งส์ไงเเสรด"

       "ถ้าจะดริ๊งส์ให้สนุกต้องมีคนคอยเอาใจเว้ย"   เซฮุนถอดถอนหายใจเเรงหนึ่งทีก่อนจะเดินหนีเพื่อนปัญญาอ่อนเข้าห้อง วันๆน่ะไอ้จงอินไม่คิดอะไรเลย จะเอาเเต่สาวเพราะได้เเล้วก็ฟันทิ้งเเม่.งโครตเพบอยเลย   เป็นโชคร้ายของเซฮุนที่ปีนี้อยูคนล่ะห้องกับลู่หาน เซฮุนได้เเต่นิ่งเบื่ออยู่คนเดียว

คราสเเรกเริ่มเเล้ว..

        "เปิดเทอมใหม่เเล้วน่ะค่ะ..วันนี้ครูมีเพื่อนใหม่มาด้วย เข้ามาจ๊ะ"  ผู้ชายตัวสูงโย่งหูกางๆเดินเข้ามาในห้อง หน้าตาหล่อเหลา ผิวขาวสะอาด มีเสน่ห์เหลือล้น ทำให้สาวๆในห้องกรี๊ดได้..ไอ้หมอนี้ไม่รอดได้เป็นหนุ่มฮอตเหมือนผมเเน่   

         "สวัสดีครับ..ผมปาร์คชานยอล ย้ายมาจากโรงเรียน เซนปีเเอร์เตอร์ครับ" เกิดเสียงเจี้ยวจ้าวขึ้นมาเมื่ออีกคนพูดว่ามาจากโรงเรียนเซนปีแอร์เตอร์ เป็นโรงเรียนเอกชนสุดหรูที่โด่งดังมากๆในเกาหลี  เหอะ...ผมก็เคยอยู่น่ะ เเต่ไม่ชอบมันอึดอัดเลยย้ายมาอยู่โรงเรียนธรรมดาแทน

       "เอาล่ะๆเลือกที่นั่งได้เลยจ๊ะ" ไอ้ตัวสูงโย่งเดินไปมากวาดสายมาก่อนที่มันจะมาหยุดลงที่โต๊ะว่างข้างๆผม  

         "นั่งด้วยน่ะ" 

         "อืม.." ผมตอบส่งๆก่อนนะกเ้มหน้าก้มตาเล่นอ่านหนังสือการ์ตูนใต้โต๊ะ

         "นี่...นายน่ะคือโอเซฮุนใช่ไหม"

         "รู้จักกูได้ไง"

          "มึงจำกูไม่ได้หรอว่ะไอ้ฮุน"  เซฮุนรู็สึกคุ้นเสียงอีกเหลือเกินเเเต่ไม่ยักกะจำได้

          "มึง..ใครว่ะ" 

          "คุณชายเเห่งตะกูลปาร์คไง มึงกับกูซี้กันตอนป.2 ที่ตอนนั้นเราชอบเล่นไล่เปิดประโปรงผู้หญิงอ่ะ จำได้ยัง"

          "ไอ้...ยอล เชี่ยเเม่.งไม่เจอนานหูมึงนี่กางกว่าเมื่อก่อนอีกน่ะ"

          "กูหูวิเศษเว้ย.."  

 

---- The part 1 ----

 

soon..

 

Finger_star

 

มาเเล้วผลงามใหม่เอี่ยมอ่องเลยน่ะค่ะ 

เปิดเรื่องใหม่เเล้วเข้ามาอ่านกันเยอะๆน่ะ 

เดี๋ยวจะมาต่อตอนอื่นๆน่ะคะ่

ชอบคนอ่าน..เเต่รักคนเม้นท์

บายค่ะ ^^

 

 

        

          

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
6.7 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
10 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา