Fic Naruto พันธสัญญาสีดำ ความเศร้า ความรัก ภาค1

9.3

เขียนโดย นิกซ์

วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 เวลา 07.27 น.

  71 ตอน
  68 วิจารณ์
  32.69K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 15.46 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

31) บทที่ 27 อดีตที่ถูกลืม

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

ซากุระอายุห้าขวบ กำลังมาไหว้หลุมศพพ่อกับแม่พร้อมกับป้า ในขณะที่เด็กน้อยกำลังรอผู้เป็นป้าอยู่ที่หน้าร้านดอกไม้เธอก็เห็นชายชราคนหนึ่งที่สวมเสื้อโค้ทสีดำกำลังถือกระเป๋าใบโตอย่างทุลักทุเลด้วยความไร้เดียงสา เด็กน้อยจึงเดินเข้าไป"ให้หนูช่วยอะไรไหมค่ะคุณลุง"

"ไม่หรอก...ตอนนี้ยัง แม่หนูน้อย"

ซากุระเอียงคอมองอย่างไม่เข้าใจ

ชายชราเอ่ยต่อ"ถ้าชั้นต้องการให้เธอช่วย เธอจะช่วยชั้นไหม?"

"ถ้าหนูช่วยได้หนูก็จะช่วยคะ"

"ดี...ดี งั้นมาทำสัญญากันเถอะ"ว่าแล้วชายชราก็หยิบกระดาษสีดำแผ่นหนึ่งออกมา"เซ็นชื่อซะแม่หนูน้อย"

"ทำไมต้องเซ็นชื่อด้วยค่ะ กลัวหนูไม่ช่วยเหรอ"

"ก็แค่กันเผื่อไว้ก่อน เอ้าเซ็นเลย"

"หนูไม่มีปากกานะค่ะ"

"เอาของชั้นไปใช้สิ"ชายชรายื่นปากกาให้

ยังไม่ทันที่เด็กน้อยจะเอื้อมมือไปหยิบก็รู้สึกเหมือนบางสิ่งบาดเข้าที่นิ้วชี้ของตนจนเลือดหยดลงบนกระดาษสีดำ"ขอโทษคะ"

"แค่นี้ก็พอแล้วหนูน้อย พันธสัญญานี้เป็นผลแล้ว ลาก่อนนะ"ชายชราเก็บกระดาษแล้วเดินจากไป

ทิ้งไว้แต่เด็กน้อยที่งุนงงอยู่ข้างหลัง

ซากุระรู้สึกตัวตื่นก็พบว่าตัวเองนั้นนอนอยู่บนพื้นหญ้าเขียวขจีโดยมีซึบารุกับทามะคอยเฝ้าดู...ฝันอะไรนะ...

เด็กสาวกระพริบตาสองสามทีเพื่อที่จะปรับสายตาเพื่อให้เข้ากับแสงที่ส่องมา

"ซากุระลูกดื่มยานี่ซะก่อนนะ"ฮารุชินำถ้วยยาหอมกรุ่มส่งให้

ซากุระรับมาดื่ม ซึบารุต้องถามเพราะเห็นสีหน้าของเหลนที่ซีดมาก"ยัยหนูเป็นอะไรมากมั้ย หน้าซีดเชียว"

คนถูกถามส่ายหน้า"ไม่คะ หนูแค่ฝันนิดหน่อย ไม่มีอะไรหรอกคะ"

"ฝึกต่อเถอะ ลูกพร้อมแล้วใช่ไหม"

ซึบารุโวยทันทีแล้วเอาตัวเข้าขวาง"ไอ้บ้า! แกยังเป็นคนอยู่รึเปล่านี่มันลูกของแกนะ ก็เห็นๆอยู่ว่าเด็กมันจะไม่ไหวแล้ว แกยังจะฝึกต่อเหรอ เดี๋ยวเด็กคนนี้ก็ตายหรอก"

ฮารุชิเอ่ยด้วยเสียงจริงจัง"ซึบารุซัง วิชาอื่นผมไม่เคร่งแต่วิชานี้ต้องเคร่ง เพราะถ้าความลับนี่รั่วไหลขึ้นมา สิ่งที่คนตระกูลฮารุโนะรุ่นก่อนทำมาทั้งหมดก็จะสูญเปล่า คนบริสุทธิ์มากมายต้องเดือดร้อน ก่อนที่ผมจะให้เด็นคนนี้ฝึกทำยาทิพย์ผมต้องสอนวิชาสกัดใจซะก่อน เรื่องนี้จะให้ใครรู้ไม่ได้ ยิ่งที่ปรึกษาโคโนฮะที่จ้องจะหาผลประโยชน์เข้าตัวโดยอ้างหมู่บ้านด้วยแล้วยิ่งร้ายเข้าไปใหญ่ คุณก็น่าจะรู้ดีไม่ใช่เหรอ"

ซากุระชิงพูดด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น"หนูยังไหวคะ และพร้อมแล้วคะพ่อ"

"ยัยหนู"

ซากุระนั่งสมาธิอีกรอบ ฮารุชิก้าวเข้ามา"เริ่มล่ะนะ ซากุระ"ว่าจบก็ประสานอินใช้คาถา

การฝึกของซากุระนั้นถือว่าพัฒนาได้อย่างรวดเร็วมาก 

ทามะเข้ามาหาซึบารุที่นั่งมองดูหลานเหลนฝึกวิชา"นายอย่าห่วงเลยน่า...เด็กนั่นมันอึดไม่แพ้พ่อของมันหรอกอย่าห่วงเลย"

"เจ้าเหมียวแกพูดอย่างนั้นแต่ชั้นก็อดห่วงไม่ได้นี่หว่า ถึงจะอึดแค่ไหนก็ยังมีขีดจำกัดนะ"

เจ้าแมวขึ้นมานอนบนตักของชายหนุ่ม?"นี่...แกรู้รึเปล่าว่ามนุษย์น่ะสามารถทำสิ่งที่เหนือความคาดหมายอย่างก้าวข้ามขีดจำกัดได้นะ ฮี่ๆๆ เพราะมนุษย์นั้นยากที่จะหยั่งถึงจิตใจ"

ซึบารุมองไปที่เหลนสาวที่กำลังฝึกวิชาด้วยความห่วง 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา