Fic Naruto พันธสัญญาสีดำ ความเศร้า ความรัก ภาค1

9.3

เขียนโดย นิกซ์

วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 เวลา 07.27 น.

  71 ตอน
  68 วิจารณ์
  32.26K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 15.46 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

32) บทที่ 28 ตามล่า

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

หนึ่งเดือนผ่านไป

ซากุระได้แอบมาฝึกวิชากับพ่อที่ถ้ำลับอยู่เสมอ โดยในตอนกลางวันจะไปทำงานในโรงพยาบาลบ้างอยู่บ้านกับป้าบ้าง คอยช่วยเป็นคิวปิคให้นารูโตะบ้าง เพื่อไม่ใครสงสัยส่วนเวลากลางคืนเธอก็จะไปฝึกวิชาที่ถ้ำลับ นับว่าฝีมือของเธอถือว่าก้าวหน้ามาก จนสามารถปรุงยาทิพย์และยาอื่นๆได้ และเธอก็ได้รู้ความจริงอีกอย่างว่าผลนิมิตที่ทามะได้แปลงร่างเป็นหญิงสาวนำมาให้เธอนั้นมาจากต้นที่พ่อของเธอปลูกไว้ที่มิติที่พ่อของเธอสร้างนอกจากนี้ยังมีต้นที่ออกผลทำให้เปลี่ยนเพศได้

ขณะที่เด็กสาวกำลังฝึกซ้อมต่อสู้โดยมีผู้เป็นพ่อเป็นคู่ซ้อม งานนี้มีซึบารุกับทามะเป็นผู้ชม

"เหมียว งานนี้ฝีมือของยัยหนูพัฒนาขึ้นนะ"เจ้าทามะวิจารณ์

"ก็ดีแล้ว"สำหรับซึบารุเองก็ยังอดห่วงไม่ได้ ในสายตาของเค้าเธอยังเป็นเพียงเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆเท่านั้น ทำให้คนที่มีศักดิ์เป็นทวดอดห่วงไม่ได้เธอช่างคล้ายน้องสาวที่ตายจากไปนานแล้วของเค้า น้องสาวที่น่าสงสารที่ตกผาตายเพราะโดนไล่ล่า การตายของน้องสาวทำให้เค้าตัดสินใจเป็นอาวุธเพื่อที่จะปกป้องคนในตระกูล เค้ามองร่างของเด็กสาวที่มีศักดิ์เป็นเหลนอย่างเอ็นดูและเวทนาที่ภาระมากมายต้องตกมาอยู่กับบ่าเล็กๆของเด็กสาวคนนี้ สิ่งเดียวที่เค้าทำได้ก็คือคอยเป็นอาวุธที่จะปกป้องเธอเท่านั้น

ทางด้านทีมเหยี่ยว

อาการบาดเจ็บของซาสึเกะถือว่าหายดีแล้ว ทั้งหมดจึงเตรียมตัวตามล่าเป้าหมายในทันที

..รอก่อนเถอะซากุระ งานนี้เธอไม่รอดแน่...

ทางด้านซากุระที่ตอนนี้ใกล้รุ่งสางเธออุ้มเจ้าทามะขึ้นบ่า รู้สึกเสียวสันหลัง"รู้สึกแปลกแฮะแต่ช่างเถอะ กลับดีกว่า"

"เหมียว ข้าเองก็หิวแล้วนะยัยหนู"

"จ้าๆ เดี๋ยวเอาอาหารกระป๋องรสทูน่าให้กิน"

"อยู่กับเธอเนี่ยดีจัง เจ้าฮารุชิไม่เห็นจะเลี้ยงอะไรดีๆอย่างเธอเลย"

"กลับเถอะ เดี๋ยวคนจะสงสัยเอา และช่วยทำตัวเป็นแมวธรรมดาด้วย"
"เหมียว"

"เด็กดีๆ"ว่าจบเด็กสาวอุ้มเจ้าแมวอ้วนสีขาว-ดำกลับบ้าน

ยามบ่ายของโคโนฮะ

ทีมเหยี่ยวได้เดินทางมาถึงโคโนฮะแล้ว

ซาสึเกะจึงวางแผน"วันนี้ถ้าเป้าหมายของเราอยู่คนเดียวเมื่อไหร่ จับมาทันที งานนี้เราแบ่งกันเป็นคู่ๆ ซายะไปกับซุเงสึ คารินตามชั้นมา โทบิคุณไปกับจูโกะ"

งานนี้มีคารินที่อมยิ้มส่วนซายะทำได้แต่เขม่นใส่คารินเท่านั้น

"แยกย้ายได้"

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ซากุระออกมานั่งเล่นพร้อมกับเจ้าทามะและแล้วเธอก็เห็นนารูโตะโดนเนจิไล่กวดมา

"แก!!บังอาจจีบท่านฮินาตะ แกตาย!!!!!!!"

"ซากุระจางงงงงงงงงงงช่วยด้วยยยยยยยยยยยยยยยย"

เด็กสาวก็แกล้ง(หรือจงใจ)ขัดขานารูโตะจนล้มกลิ้งคลุกดิน เรียกเสียงฮาได้เป็นอย่างดี

เนจิล็อกนิ้วก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นๆแฝงไว้ด้วยความอำมหิต"นายตายแน่"

นารูโตะไม่ยอม(โดนตื้บ)จึงโกยอาวแบบไม่คิดชีวิต

"หยุดนะโว้ย!ไอ้หน้าแมวววววววววววววววววววววววววววววว"

"ช่วยด้วยยยยยยยยยยยยยยย"

ในตอนนี้การกระทำนั้นอยู่ในสายตาของซาสึเกะ งานนี้ไม่มีคำว่าใจอ่อนเด็ดขาด เสียงๆหนึ่งเรียกความสนใจจากเค้าได้อย่างดี

"ซากุระจัง"

"พี่โคยูกิ มาได้ไงคะเนี่ย"ซากุระยิ้มทักชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่คุ้นเคย

"คิดถึงเลยมาหาน่ะจ้ะ สบายดีไหม"

"สบายดีคะ"

บทพูดอันแสนหวานเลี่ยนในสายตาซาสึเกะนั้นทำให้ไฟในอกสุ่มมากยิ่งขึ้น

...ขนาดอยู่ที่โคโนฮะยังจะตามมาอีก ไอ้บ้านี่...

"ซากุระจังสบายดีพี่ก็ดีใจแล้วล่ะจ้ะ กลับบ้านเลยดีไหม"

"อ่าค่ะ แต่ก่อนอื่นหนูพาทามะกลับไปไว้ที่หอก่อนก็แล้วกัน ดีไหมทามะจัง"

เจ้าแมวอ้วนร้องตอบก่อนจะกระโจนขึ้นตัก เอาหน้าซุกซอกคอระหงของผู้เป็นนาย

สำหรับซาสึเกะนั้นกำหมัดแน่น เค้าอิจฉาที่เธอยิ้มให้ชายอื่น อิจฉาเจ้าแมวอ้วนที่ได้ซุกซอกคอขาวๆของเธอ(เกะคุง อิจฉาแม้กระทั่งแมว:ไรเตอร์/ ทำไม:ซาสึเกะ/ไม่มีคะ:ไรเตอร์)

ซาสึเกะได้สะกดรอยของซากุระโดยมีคารินตามมาติดๆ สำหรับคารินนั้นเธอรู้ดีว่าซาสึเกะกำลังหึงหวงหญิงสาวที่เค้าหลงรักอยู่ และความจริงเดียวที่เธอรู้คือ...ในหัวใจของซาสึเกะนั้นมันไม่มีที่ว่างสำหรับใครอีกแล้วนอกจากฮารุโนะ ซากุระคนเดียวเท่านั้น

 

 

 

อัพแล้วค่าาาาา เม้นให้กำลังใจไรเตอร์บ้างนะค่ะ

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา