Oh my Thief จับหัวใจนายจอมโจร

9.6

เขียนโดย Chapond

วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เวลา 18.50 น.

  37 ตอน
  378 วิจารณ์
  47.05K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 00.11 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

15) 15 ฟางหายไป

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปัง

 

 

 

 

 

ข้าวของที่วางบนโต๊ะทำงานของนายธียุทถูกปาลงมาด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวของคนปาทำให้เต้ยที่ยืนอยู่กับลูกน้องตำรวจนายอื่นๆ สะดุ้งไปตามๆกัน

 

 

 

 

 

 

“ทั้งเฟย์และก็ฟางหายไปพร้อมๆกับไอ้พวกโจรพวกนั้นงั้นหรอ”นายธียุทพูด

 

 

 

 

 

“ทางเรากำลังประสานงานกับตำรวจ หน่วยต่างๆแล้วนะครับ คาดว่าไม่นานเราจะรู้เบาะแส”เต้ยพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“อีกไม่นานแล้วมันเมื่อไหร่กัน นั่นลูกสาวชั้นทั้ง2คนเลยนะ เต้ย นั่นฟางคู่หมั้นของนาย นายควรจะ

ใส่ใจกับมันมากกว่านี้สิ”นายธียุทโมโห ว่าลูกน้องรวมถึงเต้ยคนสนิทด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นายจะโมโหให้มันได้อะไรล่ะธียุท ลูกน้องตกอกตกใจหมดแล้วนะ”ชวินเดินเข้ามาพูด

 

 

 

 

 

“ทั้ง3โจรทั้งลูกๆของผมหายไปแบบนี้ ผมไม่เดือดร้อนก็แปลกสิครับนาย”นายธียุทพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องห่วง ชั้นกับมิสเตอร์ริวจะช่วยกันตามล่าไอ้3โจรพวกนั้นเอง เพราะอีกไม่นานแล้วล่ะ พวกมัน

ก็จะไม่ได้ลอยหน้าลอยตาแบบนี้ได้อีก”นายชวินพูดแฝงไปด้วยเลศนัยบางอย่างทำให้เต้ยลอบมอง

ด้วยความสงสัย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อื้อ”เฟย์ค่อยๆขยับตัวลืมตาตื่นมาพบว่าเธอยังนอนอยู่ที่เดิมแล้วโจรเฮเดสล่อยู่ไหนกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

“คอมพิวเตอร์นี่ อ๊ะ ต่อเน็ตได้ด้วย”เฟย์พูดเมื่อเดินสำรวจในบ้านก็รีบวิ่งไปที่คอมพิวเตอร์ที่เปิกไว้

เครื่องหนึ่งก่อนจะรีบเข้าโปรแกรมแชทที่เธอชอบใช้ แล้วเฟย์ก็ยิ้มออกเมื่อเห็นคนที่เธออยากคุย

ด้วยที่สุดกำลังออนไลน์

 

 

 

 

 

 

 

 

“ขอโทษนะที่ช่วงนี้ไม่ได้ติดต่อกับเฟย์เลย พอดีเรายุ่งๆน่ะ”นายกบเห็นเฟย์ออนแล้วก็รีบทักเฟย์

ทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่เป็นไรจ้ะ นายกบ นายกบช่วยเฟย์ด้วย เฟย์อยู่ที่ไหนก็ไม่รู้อ่ะตอนนี้”เฟย์รีบพิมบอกนายกบ

 

 

 

 

 

 

 

“เย้ย ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน นี่มันเกิดอะไรขึ้นหรอเฟย์”นายกบพิมตอบกลับมา

 

 

 

 

“เฟย์เอกับโรเฮเดสแล้วเฟย์ก็ต่อรองเรื่องดาบกับเค้าเพื่อแลกกับจะเห็นหน้า แต่เค้าพาเฟย์มาที่บ้าน

ที่ไหนไม่รู้อ่ะ โจรนั่นหายไปแล้ว นายกบมาช่วยเฟย์ทีน้าๆ เราจะได้เจอหน้ากันด้วยไง”เฟย์พิมตอบ

กลับไปเมื่อนึกถึงที่เฮเดสบอกเมื่อคืน

 

 

 

 

 

 

 

 

“เราไปเจอเฟย์ไม่ได้หรอก อย่าลืมสิ เราน่ะอยู่เมืองอกนะ เฟย์ลองคิดดูสิ ถ้าโจรเฮเดสอะไรนั่นไม่

ทำอะไรเฟย์แถมหายตัวไปในตอนเช้าแบบนี้ แสดงว่าหมอนั่นคงไม่มีเจตนาร้ายอะไรนะ เอางี้สิ เฟย์

ลองสำรวจรอบๆบ้านดูสิ ว่ามีอะไรผิดปกติมั้ยถ้ามีก็รีบวิ่งออกไปเลย เฟย์ลองไปดูก่อนสิ”นายกบพิม

ตอบกลับมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ นี่มันกุญแจรถนี่ อ๊ะ รถ”เฟย์เดินสำรวจรอบบ้านแล้วเห็นลูกศรสีแดงชี้ไปบนโต๊ะที่มีกุญแจรถวาง

ไว้แล้วรีบวิ่งไปที่โรงรถนอกบ้านก็เห็นรถยนต์คันหนึ่งก่อนจะเสี่ยงดวงสตาร์ทรถดู ปรากฏว่ามันติด

 

 

 

 

 

 

 

 

“นายกบ อีตาเฮเดสนั่นเอารถทิ้งไว้ให้เฟย์กลับบ้านเอง กรี๊ด ขอบคุณนะที่บอกให้เฟยืเดินสำรวจ

รอบๆบ้านก่อน รักนายกบที่สุดเลย ถึงบ้านแล้วจะรีบทักแชทไปหาใหม่นะ บาย”เฟย์รีบกลับเข้ามา

พิมบอกนายกบแล้วรีบขับรถออกไปทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“จ้า บาย เฟย์ของชั้นเก่งที่สุดเลย”เขื่อนมองข้อความที่เฟย์ส่งมาก่อนจะได้ยินเสียงรถขับออกไป

จากบ้านนี้ ชายหนุ่มมองรถที่เฟย์ขับออกไปจากชั้นบนของบ้านแล้วอมยิ้มก่อนจะพูดออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ พูดกันหน่อยสิ อย่างอนไม่พูดกันแบบนี้สิแก้ว”โทโมะขับรถกลับมากับแก้วที่งอนปั่นปึ่งไม่ยอม

พูดด้วยใส่เขาในเช้าวันต่อมาแล้วแยกย้ายกันใส่เสื้อผ้าก่อนจะเดินออกมาจากโรงแรม

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่คุณโทโมะ ทำไมไม่ส่งแก้วที่คอนโดคะ”แก้วโวยวายเมื่อโทโมะขับรถมาที่บ้านของจินนี่แทน

 

 

 

 

 

 

 

“เอ้า พูดได้แล้วหรอ นึกว่าจะไม่พูดกับชั้นตลอดไปซะอีก”โทโมะหันมาตอบแล้วลงจากรถก่อนจะ

ดึงแก้วเข้าไปในบ้าน

 

 

 

 

 

 

 

“ปล่อยแก้ว ไม่ต้องมายุ่ง แก้วเดินได้”แก้วพูดแล้วพยายามขืนตัวออกจากโทโมะ

 

 

 

 

 

 

“อย่าลืมสิ ว่าเธอเป็นของชั้น เป็นเด็กในปกครองของชั้น ห้ามขัดขืน”โทโมะดุ

 

 

 

 

 

 

 

“เผด็จการที่สุด คุณจะจับแก้วมาทำไม แก้วจะกลับคอนโด”แก้วพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอ้า ขืยปล่อยเธอออกนอกสายตาชั้น เธอเอาความลับของชั้นไปบอกคนอื่นแล้วชันถูกจับมาก็ยุ่ง

น่ะสิ”โทโมะพูด

 

 

 

 

 

 

“นี่คุณเห็นแก้วเป็นคนยังไงกันคะ ดูแลแก้วมาตลอดคุณไม่รู้หรอว่าแก้วเป็นคนยังไง คุณคือผู้มี

พระคุณของแก้ว ถึงแม้คุณจะไม่บอกเหตุผลว่าทำไปทั้งหมดนี่เพราะอะไร แก้วก็จะไม่ถาม ไม่ยุ่ง

หรือบอกอะไรใครหรอกค่ะ เพราะนี่มันเป็นสิทธิ์ของคุณ นั่นไงคะ คุณจินนี่มาแล้ว ถ้าเสร็จธุระแล้วก็

ไปเรียกแก้วข้างหลังบ้านแล้วกัน”แก้วถอนหายใจแล้วพูดพลางสบสายตาของร่างสูง ก่อนจะหันไป

มองจินนี่ที่เดินออกมาแล้วแกะมือออกเพื่อไปช่วยแม่บ้านทำงานบ้านอย่างที่ทำเป็นประจำ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอ๋ แล้วนี่ทำไมถึงกลับมาด้วยกันได้ล่ะโทโมะ รึว่าแก้วรู้เรื่องแล้ว”จินนี่เดินพาโทโมะเข้ามาในบ้าน

แล้วถาม

 

 

 

 

 

 

 

 

“ใช่ แก้วรู้เรื่องแล้ว”โทโมะพูด

 

 

 

 

 

 

“อะไรนะ นี่โทโมะบอกแก้วได้ไง ตอนไหน”จินนี่เอาน้ำมาให้โทโมะแล้วถามต่อ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ก็ไม่ได้ตั้งใจ แก้วเค้าจับได้เอง ก็เลยปิดปากด้วยปล้ำ”โทโมะพูด

 

 

 

 

 

 

 

พรวด จินนี่แทบพ่นน้ำออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ตายแล้วโทโมะ ไปปล้ำแก้วเค้าได้ไงเค้าเป็นผู้หญิงนะ รับผิดชอบแก้วเลย”จินนี่โวยวาย

 

 

 

 

 

 

 

“รับผิดชอบแน่ล่กะเด็กในปกครองนี่นา แต่ที่แน่ๆ คนอะไรขี้งอนชะมัด เมื่อก่อนไม่เห็นเป็นงี้ นี่ผู้

หญิงนะเค้าขี้งอนแบบนี้ทุกคนรึเปล่าอ่ะจินนี่”โทโมะบ่นเมื่อแก้วที่พยศเขาเป็นครั้งแรก

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอ้า ถ้าเค้างอนก็ง้อเค้าสิ จะมาถามอะไรจินนี่เล่า นี่มันเรื่องของคน2คนนะ”จินนี่พูดแล้วอมยิ้มนิดๆ

ความจริงแล้วเธอดูออกว่าโทโมะน่ะรักแก้ว แก้วเองก็ชอบโทโมะ แต่เล่นปล้ำกันแบบนี้ทั้งที่แก้ว

เข้าใจว่าโทโมะกับเธอเป็นแฟนกัน มีหรอ ผู้หญิงที่ไหนจะไม่งอนจะไม่น้อยใจงานนี้จอมเย็นชา

สุขุมแบบโทโมะได้ร้อนเป็นไฟแน่ๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวขึ้นไปอาบน้ำเลยนะ เนื้อตัวมอมแมมแบบนี้แล้ว เดี๋ยวค่อยลงมากินข้าว อ้อ ถ้าเธอคิดหนีล่ะก็

บอกเลยว่าหนีไปไม่รอดหรอก เพราะที่นี่มันอยู่ลึกและก็ไกลจากในตัวเมืองมาก จะออกไปก็มีหวัง

เป็นเมียชาวสวนแน่ๆ”เมื่ออุ้มฟางกลับเข้ามาในบ้านแล้ว ซูสก็รีบสั่งฟางยาวเหยียดจนฟางแทบ

เถียงไม่ทัน

 

 

 

 

 

 

“นี่นายหายทางผิวหนังรึไงยะ”ฟางพูดก่อนจะโดนซูสไล่ขึ้นไปชั้นบนเพื่ออาบน้ำ ส่วนชายหนุ่มก็รีบ

อาบน้ำแล้วหาผ้าผืนหนึ่งมาพันแค่ครึ่งหน้าโดยเหลือไว้แค่ตาแล้วเดินมาที่ครัวเพื่อทำอาหารให้

ฟางกิน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฟางเมื่ออาบน้ำเสร็จแล้วได้กลิ่นหอมของอาหารก็เดินลงมาแล้วต้องชะงักเมื่อภาพที่เธอเห็นคือ

จอมโจรซูสที่ยังคงหาผ้ามาพรางหน้าไว้กำลังทำกับข้าวอยู่ในครัว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่นายจะไม่คิดเปิดผ้าออกเลยรึไง ไม่ร้อนหรอ”ฟางกอดอกแล้วถามโจรหนุ่ม

 

 

 

 

 

“นั่นแน่ อยากรู้ล่ะสิว่าชั้นเป็นใคร เป็นเมียชั้นก่อนเถอะ ชั้นจะบอก”ซูสหันมาตอบฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“เรื่องอะไรยะ ชั้นไม่มีวันยอมนายหรอก โจรบ้า นายน่ะถูกพ่อชั้นตามล่าตัวแท้ๆนะกล้ามากที่จะขอ

ชั้นเป็ยเมีย”ฟางว่า

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้าชั้นไม่ถูกพ่อเธอตามตัวแล้วเธอคงจะยอมชั้นใช่มั้ยล่ะ”ซูสวางทัพพีตักข้าวแล้วเดินมาโอบเอว

ฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“ชาติหน้าเถอะย่ะ ไม่มีวัน”ฟางว่า ซูสจึงหัวเราะออกมาก่อนจะเดินไปตักข้าวให้ฟางแล้วมาทานข้าว

ด้วยกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่นาย ปล่อยชั้นกลับบ้านเถอะ ป่านนี้เต้ยกับพ่อตามตัวชั้นแย่แล้ว”ฟางพูเมื่อช่วยซูสล้างจานทำให้

ชายหนุ่มหน้าตึง

 

 

 

 

 

 

 

 

“แหม คิดถึงคู่หมั้นหนุ่มก็บอกเถอะ ไม่ต้องมาอ้าง”ซูสพูดแล้วเดินขึ้นไปชั้นบน ฟางเห็นซูสไม่ระวัง

จังหวะนั้นเอง ฟางรีบกระโดดขี่หลังซูสแล้วหมายจะแกะผ้าที่มัดไว้ทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทำบ้าอะไรเนี่ย”ซูสร้องเมื่อร่างบางกระโดดมาขี่หลังเขาทำให้ชายหนุ่มเกือบล้มลงไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นต้องรู้ให้ได้ว่านายเป็นใคร ไอ้โจรหื่นกาม”ฟางพูดแล้วพยายามแกะผ้าแต่ซูสพยายามรั้งมือ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เธอนี่มันงูพิษจริงๆ ชั้นอุตส่าห์ดูแลเธอนะเนี่ย ไม่รู้ล่ะ แลกกันเป็นเมียชั้น ชั้นแกะผ้า เอ๊ะ ไม่สิ ไอ้

เรื่องที่เธอเป็นเมียชั้นมันชัดเจนแล้วนี่นา หึหึ”ซูสพูดแล้วก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

 

 

 

 

 

 

 

“กรี๊ด อีตาบ้า นี่แน่ะๆ”ฟางร้องแล้วทุบตีโจรหนุ่ม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่รุ้ล่ะ อยากรู้นักใช่มั้ย”ซูสพูดจบรีบวิ่งขึ้นไปบนห้องนอนแล้วเหวี่ยงฟางที่ขี่หลังเขาลงเตียงไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ไง แกะผ้าแล้ว ดังนั้น เป็นเมียชั้นเถอะ”ซูสปิดสวิชต์ไฟแล้วแกะผ้าที่ปิดออกแล้วโยนใส่ฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“ขี้โกง นายแกะผ้าตอนดับไฟใครจะไปเห็นเล่า อื้อ”ฟางโวยวายแต่ถูกโจรหนุ่มดึงไปบดจูบอย่าง

ร้อนแรง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อื้อหือ หอมกลิ้นสบู่ของเมียจ๋าจริงๆ”ซูสพูดแล้วซุกไซร้ตามตัวฟางก่อนจะแกะกระดุมชุดผ้าฝ้าย

ออกจนหมดแล้วโยนออกไปพ้นๆ ก่อนจะปลดตะขอบราอย่างรวดเร็วตามความถนัด เพื่อดูดเม้มอก

สวย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อื้อ อีตาโจรลามก พอเลย”ฟางร้องครางด้วยความเสียวแล้วเผลอกอดโจรหนุ่ม

 

 

 

 

 

 

 

 

“บอกแล้วไง ว่าเป็นเมียชั้น ชั้นแกะผ้าแล้ว”ซูสพูดแล้วรีบรูดชั้นในบางของฟางลงไป ก่อนจะสอดนิ้ว

เข้าไปในโรพงสาว

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ ออกไปนะ อ๊ะ”ฟางร้องครางด้วยความเสียวเมื่อโจรหนุ่มปรนเปรอให้ก่อนจะกระตุกเกร็งเมื่อถึง

ฝั่งฝัน แต่โจรหนุ่มไม่หยุดกับก้มไปที่โพรงสาวแล้วดูดเลียน้ำหวานที่ออกมาจนหมดพลางถอด

เสื้อผ้าตัวเองออก

 

 

 

 

 

 

 

 

“อึก นะนายชั้นเจ็บ”ฟางร้องเมื่อเธอหลับตาเคลิ้มกับสิ่งที่ซูสทำแล้วสัมผัสได้กับสิ่งแปลกปลอมเข้า

มาในร่างกาย ถึงแม้ว่าเธอกับเขาจะมีอะไรกันแล้วแต่เธอเองก็ยังไม่ชินอยู่ดี

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“มาสนุกกันดีกว่านะจ้ะเมียจ๋า”ซูสพูดแล้วเริ่มขยับสะโพกเข้าออกให้เร็วขึ้นทำให้ฟางกอดรัดชาย

หนุ่มเพื่อยึด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ อ๊ะ ไอ้โจรลามก อีกแล้วนะ”ฟางร้องเมื่อโจรหนุ่มขยับสะโพกเมาในตัว

 

 

 

 

 

 

 

“เอ้า ก็บอกแล้ว แลกกันเป็นเมียชั้น ชั้นแกะผ้า อ๊ะ”ซูสพูดแล้วเร่งสะโพกให้เร็วจนฟางสติไม่อยู่กับ

เนื้อกับตัว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ไม่ไหวแล้ว พอก่อน”ซูสพลิกฟางมาอยู่บนตัวแล้วซอยสะโพกเร็วขึ้นจนฟางร้องออกมา

 

 

 

 

 

 

 

“อดทนอีกนิดสิจ้ะเมียจ๋า อีกนิดเดียว อ๊ะ”ซูสพูดก่อนจะพลิกฟางมานอนใต้ร่างตามเดิม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊า”ฟางร้องออกมาพร้อมกับโจรหนุ่มเมื่อถึงฝั่งฝันก่นจะฉีดธารสีขาวเข้ามาในตัวของ

ฟาง จนฟางกระตุกเกร็งรับสิ่งนั้น ก่อนทั้งคู่จะกอดจูบกันนัวเนียอย่างไม่มีใครยอมออกจากกันก่อน

 

สติของฟางเตลิดเมื่อถูกโจรหนุ่มปรนเปรอเธอทั้งคู่เริ่มผลัดเปลี่ยนกันแสดงบทรักไปมาอีกหลาย

ครั้งจนแทยหมดแรง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เก่งที่สุดเลยเมียจ๋า”ซูสกระซิบข้างหูเมื่อฟางหมดแรงนอนหลับไปแล้วก่อนจะแอบหอมแก้มแล้ว

นุ่งผ้าเช็ดตัวเดินออกมาจากห้อง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอ้า ยายจันทร์มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย”ป๊อปปี้พูดเมื่อเห็นยายจันทร์กลับเข้ามาพบว่านี่มันตี4แล้วนี่

 

 

 

 

 

 

 

 

“ยายก็กลับมาเตรียมของใส่บาตรพระน่ะสิ แหม ป๊อป คนนี้คือเมียเราจริงๆใช่มั้ย ไม่หมือนกับพวก

สาวๆที่ตามแกคนก่อนๆใช่มั้ย”ยายจันทร์ถามหลานชายที่ยิ้มกรุ้มกริ่มไม่ตอบอะไร

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่บอก แต่พรุ่งนี้ยายหาเรือข้ามฟากให้ฟางหน่อยสิ แต่ตอนนี้ยังไม่ต้องปลุกนะยายเพราะยัยนั่น

กำลังได้พัก”ป๊อปปี้พูดแล้วยิ้มอย่างกะล่อนใส่ยายก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไอ้หลานคนนี้นิ เห้อ ถ้าแม่หนูนั่นเป็นเมียเจ้าป๊อปก็ดีสิ ภาคย์กับลิตาจะได้หมดห่วง”ยายจันทร์พูด

แล้วมองไปที่รูปที่ติดข้างฝา ภาพป๊อปปี้ที่ถ่ายกับพ่อแม่ตัวเองวัยเด็กในงานเลี้ยงของตำรวจเมื่อ

นานมาแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปากบอกไม่ยอมเค้าแต่ได้หลายรอบนี่หมายความว่าไงนะคู่นี้55555555

 

 

ช่วงนี้ไรเตอร์อัพไม่เป็นเวลาขอโทษด้วยนะ เพราะช่วงนี้ยุ่งมาก

 

 

จะพยายามมาอัพบ่อยๆ ขอแค่อย่าหายกันไปก็พอออ

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.7 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.5 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.7 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา