แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.73K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

40) 40 สับสนตัวเองที่ร้ายรึดี

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ขอบคุณค่ะ”เฟย์รับน้ำมากแม่แล้วยิ้มให้กับกานดาก่อนจะนั่งเหม่อไปทางหน้าต่างไม่ยอมพูดจา

กับใคร

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ก็3วันแล้วนะป๊อป เขื่อนทำไมเฟยืถึงยังเอาแต่เหม่อไม่ยอมคุยกับใครเลย”กานดาซึมลงไปเมื่อ

เห็นเฟย์ที่เคยสดใสเอาแต่เหม่อลอยไม่พูดจากับใคร ซึ่งทางหมอบอกว่าการที่สมองกระทบกระ

เทือนของเฟย์นั้นต้องใช้เวลานานพอสมควร

 

 

 

 

 

“ของแบบนี้มันต้องใช้เวลาครับแม่ ถ้าเราช่วยกันรื้อฟื้นความจำยังไงเฟย์ก็ต้องกลับมาเป็นเหมือน

เดิมได้แน่ครับ”ป๊อปปี้พูดและปลอบกานดาให้กำลังใจกานดาที่เศร้าอยู่ เขื่อนเห็นจึงเดินเข้าไปนั่ง

ข้างๆเฟย์แล้วยิ้มให้กับเฟย์

 

 

 

 

 

 

 

 

“เฟย์ เฟย์ยังจำได้มั้ยรูปนี้ที่เราไปทริปหัวหินบ้านกวังกัน นี่ไงรูปนี้จงเบเค้ากลับมาเซอร์ไพร์เฟย์

ด้วยนะ ดูสิถ่ายรูปชิดกันด้วยล่ะ”เขื่อนนั่งข้างๆเฟย์แล้วเลื่อนรูปที่เซฟในมือถือให้เฟย์ดูถึงรูปใน

อดีต

 

 

 

 

 

 

 

“จงเบ ใครอ่ะ ชั้นจำไม่ได้เลย”เฟย์พูด

 

 

 

 

 

 

“เฟย์ งั้นเฟย์จำได้มั้ยว่าพี่เป็นใคร”เขื่อนพูดก่อนจะเลื่อนมือเอามือไปกุมมือเฟย์ไว้

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ จำไม่ได้ โอ๊บ ปวดหัว”เฟย์สบตากับเขื่อนแล้วนิ่วหน้าคิดก่อนจะร้องโอยก่อนจะเอามือกุมหัว

ไว้

 

 

 

 

 

 

“นี่ถ้าเฟย์เค้าจำอะไรไม่ได้ก็อย่าไปรื้อฟื้นเค้าเลยค่ะพี่เขื่อนตอนนี้”แบมเดินเข้ามาในห้องแล้วรีบว่า

ก่อนจะดึงมือที่เขื่อนกุมมือเฟย์ไว้ออกมาแล้วเหล่มองเฟย์ที่กลายเป็นคนความจำเสื่อมอย่างสะใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เธอ อะ โอ๊ย”เฟย์ที่จ้องมองหน้าแบมแล้วพยายามจะจำทุกอย่างก็ต้องร้องออกมาเมื่อเกิดอาการ

ปวดหัว

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่เป็นไรเฟย์ ค่อยๆจำก็ได้ อย่าพึ่งรีบร้อนนะค่อยๆจำ”ป๊อปปี้และกานดาดึงเฟย์ไปกอดปลอบ

เขื่อนมองเฟย์ด้วยความสงสารและเลื่อนมือกุมมือเฟย์โดยไม่สนใจแบมเลยทำให้แบมอึ้งและแค้น

เฟย์ก่อนจะรีบเดินออกไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“มันเป็นอย่างที่เราคิดจริงๆด้วยค่ะคุณแบม ดูสิคะที่แฟนคุณแบมต้องเปลี่ยนไปก็เพราะมารยาของ

มัน”แบมที่หลบมาร้องไห้แล้วระบายให้ป้าฝนและฟางที่แอบมาสังเกตการณ์ที่โณงพยาบาลถึง

อาการของนายธีร์และเฟย์

 

 

 

 

 

 

 

“แบมจะฟ้องพ่อให้พ่อจัดการกับมัน นังเฟย์ นังมารหัวใจ”แบมพูดด้วยความแค้นทำให้ป้าฝนยิ้ม

อย่างสะใจที่ตัวเองไม่ต้องลงมือจัดการเฟย์เอง เพราะอยู่ดีๆก็มีแบมและพ่อมาจัดการเฟบ์แทนเธอ

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ เดี๋ยวฟางมานะคะ ว่าจะออกไปหาอะไรดื่มแก้ง่วง”ฟางพูดแล้วเลี่ยงตัวเองออกมาจากป้าฝน

และแบมทันทีก่อนที่จะแอบแวบไปที่ห้องพักของนายธีร์ที่อยู่ไม่ไกลจากห้องของเฟย์

 

 

 

 

 

 

 

 

แอ้ด

 

 

 

 

 

 

ฟางเดินเข้ามาในห้องแล้วนั่งลงข้างเตียงของพ่อเธอ

 

 

 

 

 

 

 

“ฟางรู้ว่าถ้าพ่อฟื้นขึ้นมาพ่อก็คงจะไม่อยากเห็นหน้าฟาง คงจะอยากเจอแต่ยัยฝ้ายๆแน่ๆ และถ้า

พ่อรู้เรื่อง พ่อก็คงจะเกลียดฟางเหมือนกับที่ทุกคนเกลียดฟาง”ฟางจับมือพ่อของเธอแล้วซึมลงไป

เมื่อนึกถึงป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“ใช่ คุณพ่อก็จะต้องเกลียดเธอ ยัยฆาตกร”ป๊อปปี้ที่ดินเข้ามาในห้องได้ยินฟางพูดก็รีบว่า

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ ปล่อยชั้นนะ”ฟางร้องเมื่อถูกป๊อปปี้กระชากตัวมาแนบตัวชายหนุ่มเมื่อฟางจะเดินหนี

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ปล่อย ใครใช้ให้เธอมาที่นี่ หรือว่าเธอจะมาทำร้ายพ่อกับเฟย์ห้ะ”ป๊อปปี้รีบว่าฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่จะบ้ารึไง ชั้นไม่ด้คิดอย่างนั้นนะ ปล่อยได้แล้ว”ฟางร้องและดิ้นไปมาป๊อปปี้ยิ่งกอดรัดฟางแน่น

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ปล่อย นี่คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงได้กล้าสั่งให้ชั้นปล่ยเธอได้ รู้ตัวซะบ้างว่าชั้นคือใครเธอเป็นใคร

กลับไปที่บ้านเดี๋ยวเลยนะ ไม่อย่างงั้นชั้นจะลงโทษเธอ”ป๊อปปี้ขู่

 

 

 

 

 

 

“คิดว่าจะอะไรชั้นได้ คิดว่าชั้นจะกลัวงั้นสิ”ฟางย้อน

 

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นมีวิธีทำใหเธอกลัวอยู่แล้วล่ะ”ป๊อปปี้พูดจบก็ดันฟางไปชิดกำแพงห้องพักก่อนจะซุกไซร้ตามตัว

ฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่เลิกบ้าสักทีได้แล้ว นี่ต่อหน้าพ่อชั้นนะ ถ้าผียัยฝ้ายเห็นก็คงจะเสียใจแย่ที่มีสามีมักมากไล่ปล้ำพี่

สาวฝาแฝดตัวเองแบบนี้น่ะ”ฟางร้องโวยวายว่าป๊อปปี้ ทำให้ชายหนุ่มยิ่งเดือดจัดบีบที่ปากของฟาง

อย่างแรง

 

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นอยากจะฆ่าเธอให้ตายนัก”ป๊อปปี้ที่โกรธเมื่อฟางพูดถึงฝ้ายก็ว่าทำให้ฟางร้องออกมาด้วยความ

เจ็บ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตี๊ดๆ

 

 

 

 

 

  เหมือนเสียงสัญญาณบนเครื่องกระตุ้นหัวใจของพ่อฟางเริ่มเต้นทำให้ทุกคนหันไปมอง

 

 

 

 

 

 

 

 

“พ่อ”ป๊อปปี้และฟางร้องออกมาด้วยความดีใจก่อนจะรีบไปตามหมอมาตรวจอาการของฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“หึ กลัวความผิดรึไง เมื่อพ่อฟื้นขึ้นมาแล้วเธอจะต้องเข้าคุก ยัยฆาตกร”ป๊อปปี้ยิ้มเยาะเมื่อเห็นฟาง

นั่งกุมมือตัวเองเครียด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่เลิกว่าหลานชั้นสักที หลานชั้นไม่ผิดอะไรสักหน่อย”ป้าฝนเดินเข้ามาว่าและปกป้องฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“หลานไม่ผิด แต่ป้าน่ะผิดเต็มๆ มาก็ดีละงั้นก็จับส่งตำรววจรวทั้งป้าทั้งหลานเลยแล้วกัน”ป๊อปปี้ว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ใครจะมาจับคนของชั้นไม่ทราบ”แบงค์ที่ดินเข้ามาพร้อมกับพวกของเกริกพ่อของแบงค์พูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

“นี่ถึงแห่มาที่นี่เลยหรอ คนเค้าแตกตื่นกันหมดแล้วนะ”ป๊อปปี้ว่าแล้วจ้องไปที่แบงค์ด้วยความแค้น

เรื่องของฝ้าย

 

 

 

 

 

 

 

“คุณพ่อ”แบมเมื่อเห็นพ่อของตัวเองมากับแบงค์ก็รีบวิ่งไปกอดแน่น

 

 

 

 

 

 

“นี่แห่มากันมากมายแบบนี้มีธุระอะไรกันหรอแบงค์คุณเกริก”กานดากลัวเรื่องจะไปกันใหญ่ก็รีบพูด

 

 

 

 

 

 

“เราก็แค่จะมาดูอาการเพื่อนร่วมธุรกิจเดียวกันสักหน่อยน่ะครับคุณน้ากานดา เห็นว่าช่วงนี้ธุรกิจ

หล่นลงฮวบฮาบแบบนั้นแล้วจะต้องปิดกิจการก่อนที่จะมีงานเลี้ยงที่บ้านท่านผู้ว่ารึเปล่าเอ่ย”แบงค์

ยิ้มเยาะสะกับรายได้ของรีสอร์ตพวกป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“ทันแน่นอนครับ เพราะไอ้เรื่องพวกปัญหาน้ำเสีย หรือพวกขโมยของหายผมหาทางจัดการของผม

ได้แน่ และอีกไม่นานทางเราก็จะรู้ว่าใครเป็นหนอนบ่อนไส้ของรีสอร์ต”ป๊อปปี้พูดทำให้ป้าฝนเริ่ม

กลัวว่าทิพย์จะถูกจับได้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ใช่ และชั้นเชื่อว่ากิจการของชั้นจะต้องกลับมาคืนสภาพแน่นอน”นายธีร์นั่งรถเข็นออกมาจากห้อง

ตรวจแล้วพูด

 

 

 

 

 

 

“แหมคุณลุงจะไหวหรอครับ เพราะนอกจากธุรกิจที่แย่ ลูกสาวลุงก็ต้องมาอาการแย่ตามอีก ถ้าไม่

นับเรื่องของฝ้ายที่แต่งงานกับไอ้กระอกนี่แล้วต้องเกิดอุบัติเหตุตายอีก ไม่รู้ว่าจะเป็นแผนมันรึเปล่า

ที่จะฮุบสมบัติ”แบงค์ว่า

 

 

 

 

 

 

“ชั้นไม่ได้ฮุบสมบัตินะ ยัยนั่นต่างหากล่ะที่ตั้งใจจะเอาสมบัติไปจนต้องฆ่าน้องตัวเอง”ป๊อปปี้ชี้ไปที่

ฟางแล้วว่า

 

 

 

 

 

 

“กะแล้วว่าสักวันเราต้องร้ายกาจจนถึงกับทำร้ายน้องได้ลงคอ”นายธีร์มองฟางแล้วพูด

 

 

 

 

 

“แต่ทางตำรวจยังหาหลักฐานไม่ได้นะธีร์เรื่องที่ว่าฟางคือคนทำ”กานดารีบพูดให้ทุกคนเข้าใจ

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องมีหลักฐานหรอกครับแม่ เจตนายัยนี่ชัดเขนอยู่แล้วตั้งแต่แรกว่ามาที่นี่เพื่อแกล้งฝ้ายและ

ทวงสมบัติ”ป๊อปปี้ว่า

 

 

 

 

 

 

“นี่อย่ามาปากพล่อยๆนะพ่อหนุ่ม ใส่ร้ายหนูฟางไม่มีหลักฐานแบบนี้อยากจะไปนอนเล่นที่คุกรึ

ไง”เกริกรีบว่าแล้วมองไปทางฟางด้วยสายตากรุ้มกริ่ม

 

 

 

 

 

 

“ใช่ เด็กปากเสียอย่างนี้ควรถูกจับเข้าคุกให้เข็ดเลยค่ะท่าน”ป้าฝนรีบประจบเกริก

 

 

 

 

 

 

“ผมว่า ตอนนี้พวกเราเสียงดังกันมากแล้วนะครับแยกย้ายกันเถอะครับ”เขื่อนรีบพูดตัดประเด็นไป

 

 

 

 

 

 

 

“พ่อ คือว่าฟาง”ฟางมองไปทางพ่อตัวเองที่ส่ายหน้าแล้วมองฟางด้วยสายตาที่ผิดหวังก็พยายาม

จะพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“ถึงแม้จะหาหลักฐานไม่ได้เรื่องของฝ้าย แต่เจตนาของเรามันทำให้พ่อเห็นชัดเจนแล้วนี่ว่าตั้งใจ

ทำร้ายน้อง เพราะไม่อย่างงั้นคงไม่กลับไปหาป้าฝนทั้งๆที่พ่อห้ามไว้ ต่อไปนี้อยากจะทำอะไรก็ทำ

แต่บอกเลยนะว่าสมบัติจะตกอยู่ที่ป๊อปปี้และเฟย์ทั้งหมด”นายธีรืพูดแล้วให้กานดาเข็นรถเข็นหนี

ฟาง “พูดแบบนี้ก็ขึ้นศาลเลยมั้ยห้ะ’ป้าฝนโวยวายไม่พอใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องสนใจหรอกค่ะป้า ตอนนี้เรากลับกันเถอะค่ะแถวนี้เค้าคงไม่มีใครต้องการเราแล้ว”ฟางพูด

แล้วประคองป้าฝนเดินตามพวกแบงค์และเกริกที่เดินนำออกไปแล้ว

 

 

 

 

หมับ

 

 

 

 

 

 

 

ป๊อปปี้รั้งแขนฟางไว้ไม่ให้ไป

 

 

 

 

 

 

“นี่ปล่อยหลานชั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ”ป้าฝนรีบทุบตีป๊อปปี้ไม่ให้มาจับตัวฟาง

 

 

 

 

 

“ถ้าผมไม่จับยัยนี่งั้นผมก็จับป้าก็ได้สินะฮะ ทำเลวไว้มากเข้าคุกไปคงถูกขังลืม”ป๊อปปี้ว่า

 

 

 

 

 

 

“อย่ามาปากพล่อยว่าป้าชั้นนะ”ฟางไม่พอใจที่ป๊อปปี้ว่าป้าตัวเองก็รีบว่า

 

 

 

 

 

 

เพี้ยะ

 

 

 

 

 

 

เมื่อเห็นว่าป๊อปปี้ถูกฟางดุและปล่อยมือจากฟางป้าฝนได้ทีก็รีบตบหน้าป๊อปปี้จนหัน

 

 

 

 

 

 

“นี่ถือว่าเป็นการสั่งสอนของไอ้เด็กปากเสียแบบเธอ”ป้าฝนยิ้มเยาะก่อนจะเดินไป

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ยจะทำอะไรน่ะ ปล่อยนะ”ฟางที่เดินตามป้าฝนและไปส่งที่รถก็ร้องเมื่อถูกป๊อปปี้กระชากที่รถ

ของเขา

 

 

 

 

 

 

 

“1ตบจากป้าแลกกับ1การลงโทษจากชั้น มานี่”ป๊อปปี้ว่าก่อนจะผลักฟางลงจากรถแล้วขับรถออก

ไปจากโรงพยาบาลทันที

 

 

 

 

 

 

 

1ตบจากป้าละมาลงที่หลาน พระเอกเรื่องนี้เริศจริงๆ 555555

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา