แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.71K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

48) 48 วางยาอีกครั้ง2

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้าฟางคิดอย่างงั้นก็ดี งั้นเรากลับกรุงเทพกันเลยมั้ย”โทโมะที่นั่งฟังเรื่องราวความอึดอัดของฟาง

ที่มาเล่าให้เขาฟังที่ห้องพักก็ตัดสินชวนฟางกลับกรุงเทพทันที

 

 

 

 

 

 

“จริงสิ แล้วแก้วล่ะ”ฟางถามถึงเพื่อนสาว

 

 

 

 

 

 

 

“รายนั้นเค้าไปหาป๊อปปี้ที่บ้านน่ะ สงสัยคงอยากจะแต่งงานกันจนตัวสั่น”โทโมะหงุดหงิดแล้วพูด

ขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่อย่าบอกนะว่าหึงแก้ว”ฟางจับสังเกตได้

 

 

 

 

 

 

“บ้าหรอ โทโมะรักฟางจะหึงแก้วได้ไง”โทโมะรีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้าเป็นเมื่อก่อนน่ะใช่ แต่ตอนนี้ฟางชักไม่แน่ใจแล้วสิว่าเพื่อน2คนของฟางเค้าคิดอะไรกันอยู่ โท

โมะ ไม่ใช่ว่าตลอดเวลาฟางไม่รู้ว่าแก้วเค้าคิดยังไง แก้วเค้ารักโทโมะมาตลอดนะ ที่แก้วเค้าต้อง

แต่งงานเพราะว่าทางผู้ใหญ่เค้าหาให้ไม่ใช่หรอ ไม่ใช่ว่าแก้วอยากแต่งเองสักหน่อย นี่ถ้ารักเค้าก็

บอกเค้าตรงๆอย่าปากแข็งเดี๋ยวทุกอย่างมันจะสายไปนะ”ฟางพูด

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ แต่ว่ายัยนั่นจะแต่งงานใหม่แล้ว พูดไปก็คงไม่ฟัง”โทโมะอึกอักก่อนจะพูดออกมา

 

 

 

 

 

 

“เอ้า ไม่ฟังก็พูดให้เค้าฟังชัดๆสิ มานี่ เดี๋ยวฟางไปเอง”ฟางยิ้มก่อนจะรีบลากโทโมะไปที่บ้านใหญ่

ทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ป๊อป กลับบ้านได้แล้วนี่ก็เย็นมากแล้วนะ”ฝ้ายที่ยืนมองวิวยามเย็นก็ร้องเมื่อป๊อปปี้เดินมากอดจาก

ด้านหลัง

 

 

 

 

 

 

“ไม่เอาอ่ะ ฝ้ายมาแล้วแบบนี้ป๊อปดีใจมากนะที่ได้เมียคนนี้กลับมา”ป๊อปปี้พูดแล้วยิ้ม

 

 

 

 

 

 

 

“ป๊อป บางทีเวลาที่ฝ้ายหายไปมันอาจจะทำให้ป๊อปรู้ใจตัวเองได้นะว่าป๊อปมีใครอยู่ข้างใน”ฝ้ายพูด

แล้วคิดย้อนถึงคืนก่อนที่เธอแอบมาที่รีสอร์ตแล้วหมายจะไปหาป๊อปปี้กับพ่อเธอที่ออกมาคุยกัน

ด้านนอกบ้าน แต่ต้องแปลกใจเมื่อเห็นป๊อปปี้รีบวิ่งไปเหมือนตามใครสักคนแล้วเธอก็ได้แอบตาม

ไปนเห็นภาพที่ป๊อปปี้ตามฟางมาแล้วทั้งคู่ก็จูบกันก่อนที่เขื่อนจะมาขัด ฝ้ายรีบกลับมาที่ซ่อนตัว

ของเธอหลังจากนั้นก็เกิดเรื่องแล้วเธอก็แอบมาที่โรงพยาบาลเพื่อมาดูอาการของฟางแล้วเธอก็

เห็นผลตรวจของฟางในตอนแรกที่พยาบาลวางไว้ก็อึ้งเมื่อรับรู้ว่าพี่สาวฝาแฝดของเธอกำลังท้อง

ได้เดือนเศษ เธอก็รีบกลับมาหาฟางที่นอนไม่ได้สติอยู่ในห้องพักจนเธอเจอกับป๊อปปี้ที่ตามเธอ

เจอ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ก็มีฝ้ายไง ป๊อปน่ะรักแค่ฝ้ายนะ”ป๊อปปี้พูด

 

 

 

 

 

 

“แล้วถ้าสมมุติว่าฝ้ายตายไปจริงๆ แล้วป๊อปจะเปิดใจให้พี่ฟางมั้ย”ฝ้ายนิ่งสักพักก่อนจะถามต่อ

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ล่ะ ยัยนั่นร้ายจะตายมารยา หลอกล่อผู้ชาย”ป๊อปปี้นึกถึงฟางก็หงุดหงิดขึ้นมาทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ฟางไม่ได้ร้ายหรอกนะ ความจริงแล้ววันนั้นพี่ฟางไม่ด้ลวงฝ้ายไปฆ่า แต่ฝ้ายรู้ดีว่าถ้าฝ้ายไม่ตาย

พี่ฟางก็ต้องทำตามที่ป้าฝนบอก และอีกอย่าง ฝ้ายตายไปก็ดีกว่าจะอยู่นะ เพราะฝ้ายมันไม่มีค่า

อะไรเลย”ฝ้ายพูดแล้วซึมลงไปเมือ่นึกถึงคำพูดของคุณหญิงเตือนใจ

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ ฝ้ายมีค่าสำหรับผมที่สุด”ป๊อปปี้รีบพูดแล้วกอดฝ้ายอยู่เนิ่นนาน

 

 

 

 

 

 

 

 

“ตอบหัวใจตัวเองให้ตรงๆนะพี่เขย ว่าในใจน่ะมีใคร”เฟย์ที่แอบดูเหตุการณ์ทั้งหมดก็พูดขึ้นเมื่อ

ป๊อปปี้เดินมาที่รถ

 

 

 

 

 

 

 

“พี่แต่งงานกับฝ้ายไปแล้วพี่ก็ต้องเลือกฝ้ายสิ”ป๊อปปี้รีบพูดก่อนะขับรถไป เฟย์แอบมองแล้วส่าย

หน้าเบาๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทำไมบ้านเงียบแบบนี้ล่ะพี่ป๊อป”เฟย์กลับบ้านมาในตอนเย็นก็แปลกใจเมื่อเห็นที่บ้านเงียบแล้วนี่

พ่อแม่เธอไปไหนน่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“แม่ ทำไมแม่ถึงเป็นแบบนี้ แล้วพ่อล่ะ”เมื่อเข้ามาที่ห้องอาหารป๊อปปี้ต้องตกใจเมื่อเห็นกานดา

นอนแน่นิ่งตัวชา

 

 

 

 

 

 

 

 

“ต้องเป็นพวกนั้นแน่ๆทีทำร้ายพวกเราแบบนี้อีกแล้ว”เฟย์พูดแล้วรีบลุกขึ้นแล้วมองไปรอบๆอย่าง

ไม่ไว้ใจ

 

 

 

 

 

 

 

“นี่เธอทำอะไรพ่อน่ะ”ป๊อปปี้ที่ตามขึ้นมาชั้นบนก็เห็นป้าฝนกำลังจับนายธีร์กำลังปั๊มรอยนิ้วมือที่

พินัยกรรม

 

 

 

 

 

 

“อย่าเข้ามานะไม่งั้นชั้นจะปาดคอพ่อตาแกตายต่อหน้าแกแน่ หึ มาก็ดีแล้ว เพราะไอ้พินัยกรรมบ้าๆ

นี่มันระบุให้แกต้องเช็นชื่อด้วยมานี่ ไม่งั้นชั้นจะฆ่าพ่อตาแก”ป้าฝนพูดก่อนจะชักปืนมาขู่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่มีวันหึ โลภมากจนอยากได้สมบัติของคนอื่นเค้าแบบนี้ระวังเถอะ”ป๊อปปี้รีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

“แล้วจะทำไม แกก็แค่ลูกเขย แกเองก็คงจจะอยากได้สมบัติสินะ”แบงค์โผล่มาจากที่ซ่อนแล้วเอา

ปืนจ่อที่หัวป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่มันเรื่องบ้าอะไร แล้วนี่มันเกี่ยวอะไรกับแกด้วย”ป๊อปปี้รีบว่าก่อนจะถูกแบงค์ถีบจนล้ม

 

 

 

 

 

 

 

 

“ก็แค่สะใจที่เห็นศัตรุทางธุรกิจถูกกำจัดไปต่อหน้าต่อตายังไงล่ะ แล้วถ้าไม่ใช่เพราะแกที่แห่มา

ช่วยนังฟางนะ ท่านเกริกก็ไม่ถูกจับ แกนี่มันแส่ไม่เข้าเรื่อง”แบงค์ว่าก่อนจะเอากระบอกปืนตบหน้า

ป๊อปปี้จนกระอักเลือดออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

“มะ ไม่มีวันได้ ละ ลายเซ็น ฟาง”นายธีร์มองลูกเขยตัวเองก็พยายามพูดออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“หึ แกนี่มันเจ้าเล่ห์นักนะ แบงค์บอกลูกน้องแกจับพวกมันมัดรวมกันที่ห้องเก็บของชั้นล่าง”ป้าฝน

พูดก่อนจะสั่งให้ลูกน้องแบงค์2คนที่อยู่กับพี่ทิพย์และแบมด้านล่างที่จัดการมัดกานดาและเฟย์ที่ไม่

ได้สติ เอาไปรวมกับแก้วที่ถูกมัดตอนแรกทันทีทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“ส่วนแก อย่าแส่เรื่องครอบครัวนี้ ชั้นก็จะจัดการแกเอง”ป้าฝนพูดก่อนจะเอาเข็มยาชาปัดลงที่ขา

ป๊อปปี้ทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“แหม นี่สรุปรักกันใช่มั้ยเนี่ย ดูสิ ไปตระเวณซื้อช่อดอกไม้มาซะสวยเลย”ฟางแซวเมื่อเดินเข้ามา

กับโทโมะแล้วเห็นโทโมะดูแลช่อดอกไม้ช่อโตที่ซื้อมาอย่างดี

 

 

 

 

 

 

 

“อ้าวฟางมาพอดี เห็นเฟย์รึเปล่า”เขื่อนกลับมาจากทำธุระก็พูดทัก

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่สิ ไม่เห็นใครเลย นี่ก็ยังแปลกใจนะทำไมบ้านเงียบ”ฟางพูดแล้วมองไปรอบๆบ้านใหญ่ที่มาถึง

 

 

 

 

 

 

 

“นี่มันมือถือแก้ว”โทโมะที่โทรหาแก้วก็แปลกใจที่เห็นมือถือแก้วดังอยู่ใต้โต๊ะ ทั้ง3คนก็เริ่มมอง

รอบๆบ้านไม่ไว้ใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่มันมือถือไอ้ป๊อปนี่”เขื่อนมองไปทางมือถือที่วางคู่กับกระเป๋าตังค์ของป๊อปปี้ที่โต๊ะแล้วต้องตกใจ

เมื่อเห็นปลายสายที่โทรหาป๊อปปี้คือฝ้าย

 

 

 

 

 

 

 

“ฮัลโหลป๊อป ป๊อปลืมเอกสารไว้ที่ฝ้ายน่ะมาเอาด้วยนะ”ฝ้ายพูดเมื่อปลายสายกดรับแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

“ฝ้าย นี่เขื่อนนะ ตอนนี้ที่บ้านเกิดเรื่องไม่ชอบมาพากลแล้วป๊อปปี้และคนอื่นๆก็หายตัวไป”เขื่อน

พูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอาอย่างงี้ เขื่อนไปตามตำรวจส่วนฟางกับโทโมะจะดูความเรียบร้อยที่นี่เอง”ฟางที่สังหรณ์ใจว่า

มันคือฝีมือป้าฝนก็เดินเข้าไปด้านใน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ทิพย์”เมื่อเดินเข้ามาข้างในโทโมะและฟางต้องตกใจเมื่อเอกับพี่ทิพย์และแบมที่ยืนอยู่

 

 

 

 

 

 

 

 

“กะแล้วว่าแกจะต้องกลับมาที่นี่ ฟาง อีกนิดเราจะสำเร็จแล้วนะ ทุกอย่างของพวกมันจะเป็นของ

พวกเรา”ป้าฝนเดินมาพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“แต่ว่าวิธีแบบนี้มันก็ไม่ต่างอะไรกับโจรนะป้า เดี๋ยวก็ถูกจับหรอก”ฟางพูดแต่ป้าฝนและคนอื่นกลับ

หัวเราะใส่

 

 

 

 

 

 

 

“คิดหรอว่าพวกชั้นจะยอมให้ตำรวจจับง่ายๆเราก็อำพรางคดีไง”แบงค์พูดแล้วหัวเราะ

 

 

 

 

 

 

“แก้ว แกทำอะไรแก้วน่ะปล่อยแก้วนะ”โทโมะอึ้งเมื่อเห็นแก้วที่สลบอยู่และถูกมัดกับพวกครอบครัว

ฟางก็พูด

 

 

 

 

 

 

 

“พอเลย หยุดอยู่ตรงนั้น มันอยากจะแส่ไม่เข้าเรื่องก็ช่วยไม่ได้ แกจะคิดมากทำไมแกเองรักหลาน

ชั้นไม่ได้รักมันกำจัดมันไปสักคนไปยังไงแกก็ได้แต่งงานกับฟางอยู่ดี”ป้าฝนพูดทำให้แก้วที่เริ่ม

ได้สติปรือตามอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ ผมไม่ต้องการให้แก้วเป็นแบบนี้ ผมรู้ตัวเองแล้วว่าผมรักแก้วปล่อยแก้ว”โทโมะรีบพูดทำให้

แก้วที่ถูกมัดถึงกับน้ำตาซึม

 

 

 

 

 

 

 

“แหมมาบอกรักกันแบบนี้แล้วยังไง ช่วยพวกมันสินะงั้นก็จัดการเลยเถอะ”แบมรีบว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“พอทั้งหมดนั่ล่ะ นี่มันเพื่อนชั้น ป้า ปล่อยคนที่ไม่เกี่ยวเถอะนะ ฟางเชื่อว่าถ้าป้าได้ทุกอย่างแล้วไม่

จำเป็นต้องฆ่าทุกคนหรอก พวกเค้าไม่มีใครจะจับป้าและก็ทุกคนหรอกนะ”ฟางที่เห็นป๊อปปี้ที่ถูก

ซ้อมและจับมัดติดเสาด้านในก็ตกใจก่อนจะทำทีเป็นเกลี้ยกล่อมทุกคน

 

 

 

 

 

 

 

“นี่มันคงจะใจอ่อนล่ะสิเลยพูดแบบนี้’แบมว่า

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ใช่นะ ชั้นเองก็ยังอยู่ข้างป้า แต่ว่า เดี๋ยวพวกเราก็จะได้ทุกอย่างมาแล้วไม่ใช่หรอ ก็ดีซะอีกที่

เราม่ำเป็นต้องเล่นละครตบตาทุกคนว่าเราสำนึกแล้ว ปล่อยๆพวกนี้ไปเถอะถือว่าไว้ชีวิตลุกนกลูก

กาก็ได้”ฟางรีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ ถ้าขืนปล่อยพวกมันก็ลากตำรวจมาจับพวกเราพอดีสิ อย่าโง่หน่อยเลย”ป้าฝนรีบว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

“งั้นถ้าจะฆ่าก็ฆ่าไปเลยแล้วกัน แต่ฟางขอถามหน่อยได้มั้ย ว่านอกจากที่ป้าจะมาช่วยฟางทวงทุก

อย่างคืนแบบนี้ ป้ามีความแค้นอะไรในใจรึเปล่า เป็นเหมือนที่แม่เคยหลุดพูดออกมารึเปล่า”ฟางพูด

แล้วนึกถึงตอนเด็กที่แม่เอาแต่เมาแล้วฟางก็มาเช้ดตัวดูแลแม่เวลาที่ป้าฝนไม่อยู่ แล้วแม่เธอก็พูด

ออกมาประมาณว่า ป้าฝนกับพ่อของเธอเคยคบกัน

 

 

 

 

 

 

 

“ใช่ ไหนๆทุกอย่างมันก็จะจบลงในคืนนี้แล้วนะ ป้าจะบอกเอาไว้ ว่าก่อนที่พ่อแกจะเจอแม่แกน่ะ

มันเคยกับชั้น มันสัญญาว่ามันจะยกให้ชั้นเป็นเมีย แต่เพราะสันดานเลวๆของมันไงที่เมื่อเจอแม่แก

มันก็เปลี่ยนไป ทุกอย่างที่ควรจะเป็นของชั้นมันกลับต้องถูกแย่งไป ชั้นสมควรจะได้ในทุกอย่าง ชั้น

ก็เลยยุให้อาภามันตามหวงตามแสดงความเป็นเจ้าของไอ้ธีร์แทนชั้นยังไงล่ะแต่แล้วพ่อแกก็มักมาก

กลับไปคบอีกานดาจริงๆ มันเลยผิดแผนไปหมด แต่ถึงยังไงชั้นก็ไม่สนอะไรอีกแล้วเพราะสมบัติ

ทุกอย่างจะเป็นของชั้นในไม่ช้า”ป้าฝนพูดความแค้นในอดีตออกมาทำให้ฟางอึ้งกับเรื่องที่ไม่เคยรู้

มาก่อน

 

 

 

 

 

 

 

 

พรึบ

 

 

 

 

 

ขณะที่ทุกคนอยู่ในบ้านจู่ๆไฟก็ดับลง พร้อมกับเงาของใครคนหนึ่งที่กำลังเดินมาในบ้าน

 

 

 

 

 

 

ฉับบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

 

 

ตอนหน้าจะเป็นบทสรุปของตัวร้ายทั้งหมดแล้วนะ

 

 

 

รับรองว่ามีหลายมุมอึ้งแน่ๆ ซึ่งเป็นอะไรที่บางส่วนทายถูกแล้วด้วย555555

 

 

 

เม้นโหวตเยอะจะรีบปั่นอัพอีกตอนจบของเรื่องนี้ทันทีเลย555

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา