พ่อหนูเป็นซุปเปอร์สตาร์..

9.6

เขียนโดย TKRLov€lวoร์

วันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2558 เวลา 00.02 น.

  30 chapter
  486 วิจารณ์
  18.01K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2558 13.15 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

30) รออะไรล่ะง้อซะสิ ^^

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
ขนาดตัวอักษร เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก
 
                  เวลาผ่านไปแบบนี้  1 อาทิตย์ร่างบางไม่คุยกับร่างสูงเลยเป็นประจวบเหมาะกับที่เธอเกิดอุบัติเหตุขาเจ็บจึงทำให้ต้องอยู่แต่ในห้องเธอสามารถเดินได้แต่ไม่ปกติขากะเพลกอยู่ตลอดจึงคนตัวสูงไม่ให้ออกไปไหนแต่เดินอยู่ในห้อง ซึ้งนั้นเองทำให้ห้องของคนตัวสูงเธอก็ยืดเป็นห้องของตัวเอง ใช่เพราะเขาออกไปนอนข้างนอกตามที่คนตัวเล็กที่อยู่ในห้องสั่ง ซึ่งห้องของตัวเล็กเขาก็ไม่อยากที่จะเข้าไปก้าวกายเรื่องของเธอมากหนักเพราะแค่ตอนนี้เธอก็เกลียดเขามากพออยู่แล้วชายหนุ่มจึงตัดสินใจไปนอนห้องของลูกสาวที่ไปถ่ายแบบที่ต่างจังหวัดกับเฟย์หลายวัน
 
(อะไรนะคะป๊า!! ตลอดเลยทำไมต้องหาทำกันรุนแรงด้วยละเนี่ย)โอ๊ยยยยไม่น่าโทรหามันเลยสิให้ตายเถอะ แสบหูที่สุด จะมาขอคำปรึกษานะแถมยังพูดไม่ทันจบเรื่องเลย ใส่ซะ แต่เจอแบบนี้ผมขอตัววางก่อนและครับ
 
ตู๊ดดด
 
“เฮ้อออ!!”
 
“คุณโทโมะคะนี้นมอุ่นๆคะ ยายให้น้ำเอามาให้คุณโทโมะดื่มนะคะ เห็นคุณโทโมะไม่ได้ทานอะไรเลย”  สาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มหน่อยเธอเดินถือน้ำมาให้ผม ใช่ตั้งแต่วันนั้นผมแถบจะไม่ได้แตะต้องข้าวปลาเลยสักนิดเดียว
 
“ขอบใจนะ ^^” ผมรับมาพร้อมกับยิ้มเจือนๆให้เธอไป
 
“คุณโทโมะอย่าเสียใจไปเลยนะคะ ^_^ คุณแก้วเขาไม่ใช่คนที่จะโกรธใครนานหรอกคะ คุณแก้วใจดีจะตายแถมน่ารักด้วย คุณโทโมะอย่าคิดมากนะคะ ^^” น้ำพูดพร้อมกับยิ้มให้ผม ยิ้มของเด็กคนนี้ชั่งใสซื่อบริสุทธิ์มาก มากจนทำให้ผมนึกถึงเรื่องสมัยเด็กรอยยิ้มแบบนี้แก้วเคยยิ้มให้ผม เวลาที่ผมเศร้าเธอเป็นคนที่ทำให้ผมยิ้มได้เสมอแค่รอยยิ้มของเธอเท่านั้น
 
                ผมอยากเห็นรอยยิ้มนั้นอีกครั้ง แต่ผมคงไม่มีโอกาสเห็นรอยยิ้มแบบนั้นอีกแล้ว เพราะเธอเกลียดผม ใช่ แก้วเกลียดผมเขาเสียแล้ว
“คุณโทโมะคะ? คุณโทโมะ!”
 
“หื้มม มีอะไรหรือป่าว” เด็กคนนี้เรียกผมจึงทำให้ผมหลุดจากภวังค์
 
“เป็นอะไรเหรอป่าวคะเมอเชียว อย่าเศร้าไปเลยยิ้มๆๆนะคะ คุณโทโมะเศร้าแบบนี้ยายของน้ำก็พอยซึมเศร้าหมองไปด้วยเลยนะคะ น้ำไม่อยากเห็นแบบนี้นะ ยิ้มหน่อยนะคะคุณโทโมะนะ ^_^” เด็กคนนี้พยายามทำให้ผมยิ้มทุกวิธีทาง ผมเริ่มที่จะอดยิ้มกับทางเธอของเธอไม่ได้แล้วละสิ เธอเหมือนแก้วมากจริงๆ
 
“ฮึฮึ ^^” ผมยิ้มออกมาอย่างมีความสุขไม่ได้แสร้งในรอยยิ้มจากท่าทางของเด็กคนนี้จริงๆ
 
“เย้! คุณโทโมะยิ้มแล้ว เย้  ^_^” เธอยิ้มอย่างดีอกดีใจที่ผมยิ้มกับเธอ
 
“ขอบใจนะน้ำ ที่ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาบ้างแล้ว”
 
“น้ำยินดี งั้นน้ำขอตัวนะคะ ฝันดีคะคุณหนู ^^” น้ำพูดจบเธอก็เดินออกไปจากตรงนี้ทันที ผมมองแก้วน้ำที่อยู่ในมือซึ่งผมยังไม่ได้แตะมันสักนิดแล้วผมก็วางมันลงไปที่โต๊ะนั่งเล่นหน้าบ้าน
 
                รอยยิ้มของน้ำทำให้ผมยิ่งรู้สึกผิดกับแก้วมากขึ้น ไม่ใช่แต่กับแก้ว ผมผิดที่ทำให้ทุกคนต้องเป็นห่วงผมคนเดียว
 
                เช้ารุ่งขึ้นจองอีกวัน
“ป๊าป๊า......................” นี่ผมฝันร้ายถึงขั้นได้ยินเสียงยัยตัวแสบเลยเหรอเนี่ย ผมนอนบิดตัวในที่นอนเอาผ้าคลุมหวังว่าเสียงนั้นจะหายลับไปแต่ป่าวเลยเสียงมันเริ่มดังขึ้น ดังขึ้น ยิ่งดังกว่าเดิมหลายเท่าอีก
 
“ป๊า!!! ตื่นนนนนน ซะทีเส๊ะ!! ป๊า!!!!!!” แผนดินไหวหรืออย่างไงทำไมรอบๆบริเวณตัวผมถึงได้สั่นขนาดนี้เนี่ย
 
“ไม่ตื่นใช่ไหม ได้!! ป๊า!!!!! ตื่นนน!!!!” เสียงปรอทแตกแทรกเข้าผ่านทางผ้าห่มทะลุเข้าหูผมทำเอาผมถึงขั้นสะดุ้งตื่นแถบไม่ทันเลยทีเดียว
 
“โอ้ย!! จะตะโกนทำไมเนี่ย แสบหูหมดแล้วเนี่ย!!” ผมเขกหัวยัยตัวเล็กที่เข้ามาปลุกผม
 
“จะอะไรซะอีกละคะ ทำไมป๊าไม่ไปนอนห้องป๊ามานอนห้องสาทำไม??”
 
“คะ คือออ” ผมอึกอักไม่ได้ตอบอะไรคนยัยตัวแสบที่อยู่ข้างหน้าพูดขึ้น
 
“ป๊าทะเลาะกับม๊า แล้วม๊าก็โกรธ แล้วป๊าก็เข้าห้องไม่ได้เพราะม๊าไม่อยากเห็นหน้า ใช่ไหม!!!”
 
“รู้ได้ไงเนี่ย!”
 
“น้ำฟ้าบอกหนูหมดแล้ว หึ้ย!!” ผมจึงมองหน้าน้ำฟ้า ที่อยู่ข้างหลังลูกสาวตัวแสบของผมเธอก้มหน้าก้มตาหลบสายตาของผมทันที “ไม่ต้องมาทำหน้าอย่างนั้นเลย ป๊าผิดเต็มๆเลยรู้ตัวไหมห้ะ!! ทำไมไม่ฟังเหตุผล ทำไมใช่เหตุผลตัวเองเป็นหลัก ป๊าบ้าที่สุดเลยยย!! ชิ”
 
“แล้วป๊าต้องทำยังไงใน เมื่อแก้วไม่ฟังอะไรเลย แม้กระทั่งคำขอโทษ” คำพูดนั้นทำให้คนตัวเล็กที่กำลังโกรธจัดให้มามองอย่างตกใจนิดๆ
 
“ป๊าขอโทษม๊าแล้วเหรอ? คะ แต่แปลกนะปกติถ้าใครขอโทษม๊าก็จะยกโทษให้ทันทีนี้น๊า งั้น!! แสดงว่าป๊าต้องทำอะไรม๊าที่ทำให้โกรธจนไม่อยากยกโทษแน่ๆเลยใช่ไหมคะ!! ทำอะไรบอกมานะ!!”
 
“…… คือ”
 
“ไม่อยากบอกไม่ต้องบอกก็ได้คะ แต่… เราจะทำยังไงให้ม๊าหายโกรธกันดีละเนี่ย!!”
 
“ถ้ารู้ป๊าจะมาขอคำปรึกษาหนูไหมละเนี่ย โด่ ไอ้เราก็นึกว่ารู้”
 
“’ง้อคุณแก้วดีไหมคะ” ผมกับฐิสาหันไปมองตามเสียงที่ยืนพูดออกมา
 
“อึ! ฟ้าเธอยังอยู่อีกเหรอจ้ะเนี่ย ขอโทษๆ  ^^” ฐิสาหันไปกอดฟ้าจาก้านหลังพร้อมทำท่าขอโทษพร้อมท่าทางน่ารักๆที่เด็กผู้หญิงเขาทำเล่นกันกับเพื่อนๆ
 
“ไม่เป็นไรคะคุณหนู ^^”
 
“นี้แหน่ะ ฉันบอกแล้วว่าให้เรียกฉันว่าอะไร สา ใช่ไหม น่าตีจริงๆ เราเป็นเพื่อนกันนะ สัญญาแล้วนี้น่า” ฐิสาพูดพร้อมกับตีแขนฟ้าเบาๆ คราวว่าหยอกเล่น
 
“เอ่อฟ้า ที่เธอพูดเมื่อกี้อะไรนะ” ผมเอ่ยถามฟ้าอีกครั้ง
 
“อ่อ ฟ้าบอกว่า ง้อคุณแก้วดีไหมคะ เพราะพูดหญิงมักจะใจอ่อนกับลูกอ้อนมากกว่าการแข็งใส่กันมากกว่านะคะ”
 
“ฉันคิดว่าป๊าทำไม่ได้หรอก!!” จู่ๆ เสียงขอยัยตัวแสบก็พูดขึ้น
 
“ทำไมละคะ คุณ เอ่ย สา ^^” ”
 
“ก็เพราะคนอย่างโทโมะ เคโอติค อะนะไม่เคยจะต้องไปตามง้อใคร จะมีก็แต่คนมาตามง้อไม่ใช่เหรอคะ!!”
 
“ฐิสา!!”
 
“ก็หรือมันไม่จริงละคะ!” ยัยตัวแสบขึ้นเสียงเถียงผม
 
“อย่าขึ้นเสียงนะ!!”  ผมตะคอกใส่ด้วยความโมโหใส่คนตรงหน้า
 
“ป๊าก็เหมือนกันนั้นและ!”
 
“ตกลงฉันจะทำฟ้า!! แล้วฉันต้องทำยังไงบ้างอ่ะ?” ผมไม่สนใจคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าแต่หันไปสนใจคนที่อยู่ข้างหลังแทน
 
“เออะ คือ…”
 
“ทำให้ได้จริงอย่างที่พูดเถอะ! ^^ ม๊าไม่ธรรมดานะจะบอกให้ฉันไปก่อนนะฟ้า ช่วยปะป๊าสุดหล่อของฉันทีนะ ^_^”
 
“ดะ เดี๋ยวสิสา ชะ”
 
“ฟ้า!!”
 
“คะ ข๋า?”
 
“ฉันต้องทำยังไง?” ผมจับข้อมือของฟ้าแล้วหมุนตัวเธอหันมาตรงหน้าพร้อมจับไหล่ของเด็กน้อยคนนี้เอาไว้พร้อมจ้องหน้าถามพร้อมฟังคำตอบอย่างตั้งใจ
 
“คือ…. อย่างนี้นะคะ $#@#%#^%$UR^T*T&GFH^*%” ฟ้าเริ่มบอกแผนการทุกอย่างให้ผมฟัง ผมพยักหน้ารับ
 
 
                TisaTalk
                ^^ แผนการทุกอย่างที่ฟ้ากำลังเล่าให้ป๊าฟังคือแผนของฉันทั้งหมดเลย ฉันยั่วโมโหให้ป๊าโกรธจัดๆ เดือดๆ ถ้าไม่ทำอย่างนั้นรับรองคนอย่างปาไม่มีทางยอมทำตามแผนแน่ๆ อิอิ แผนนี้ฉันให้เธอเริ่มนะฟ้า อิอิ
 

รอนานไหม ^^ มาอัพแล้วนะคะ
คิดถึงรีดเดอร์น๊า!! เพจมีนิยายจำหน่ายด้วยนะ ฮ่าๆๆๆ ขายของซะหน่อย ยังไงฝากติดตามเพจด้วยนะคะ จุ๊ฟฟฟ
รีดเดอร์สนใจปฏิทินรูปแก้ว โทโมะ ไหม @Line bonustiffy สั่งที่โบได้นะคะ หรืออินบล็อคมาที่ เพจนะ https://www.facebook.com/Fiction.TKPFKF/

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
8.8 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา