[นิยาย] {Fic Naruto}ซีรีย์รักที่ทรมาน

8.1

เขียนโดย PhingYanchan

วันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2559 เวลา 17.55 น.

  50 ตอน
  15 วิจารณ์
  14.99K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2560 01.01 น. โดย เจ้าของเรื่องสั้น

แชร์เรื่องสั้น Share Share Share

 

44) อนาคตของทายาท

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

Sakura talk

  "ไม่เชื่อก็แล้วแต่ แต่ฉันจะทำจริง!"

  "เธอจะฆ่าซาสึเกะทางอ้อมหรอ?"

  "เปล่า ฉันจะทรมานเขาต่างหาก"

  "อย่าไปจองเวรมันจะดีกว่านะ.... เดี๋ยวฉันช่วย" ประโยคท้าย? พี่เขาพูดอะไร?

  "ห้ะ? เมื่อกี้พี่บอกว่าอะไรนะ?"

  "เปล่า! ไม่มีอะไรแค่บอกว่า...เดี๋ยวไปช่วยดูงานให้"

  "หืม?" แปลกๆ?

  "แล้ว พรุ่งนี้ช่วงตอนค่ำๆเธอมีนัดกับใครรึเปล่า?"แล้วเขาก็เปลี่ยนเรื่อง

  "ไม่มีนะ มีอะไรให้ฉันทำหรอ?"

  "มันมีงานประจำปีน่ะ วันครบรอบการก่อตั้งเมืิองโคโนฮะวันแห่งเศรฐกิจซึ่งเป็นวันที่เมืองอื่นๆจะมาร่วมงานด้วย"

  "รวมพวกนักธุรกิจต่างเมืองด้วยน่ะหรอ?"

  "ใช่ ซึ่งฉันเองก็ติดท็อป1ใน10ด้วยนะ"

  "ได้ที่เท่าไหร่?"

  "คงจะที่2-3ล่ะมั้ง"

  "หึๆ แข่งขันระดับประเทศเลย ฉันคงจะไปยืนดูด้วยล่ะ"

  "งั้นขอกำลังใจด้วยได้มั้ย?"

  "ก็ได้ๆ"

  "การพัฒนาบริษัทกับการเล่นหุ้นของฉัน จะมาเร็วแซงทางโค้งเลยล่ะ"

  "เพราะใครช่วยล่ะ?"

  "เพราะคนสวยแถวนี้ล่ะมั้ง"

  "อย่าประม่าละกันคนที่มาเร็วแซงทางโค้งอาจจะเป็นของคนอื่น"

  "พนันมั้ยล่ะ? ถ้าตระกูลที่ดูไม่มีสิทธิ์ขึ้นที่1ได้แต่กลับได้ไปครอง ฉันจะเป็นฝ่ายแพ้ แล้วถ้าฉันครองอันดับ1เธอต้องนอนห้องเดียวกับฉันถาวรเลยนะ"

  "เอาสิ ใครกลัวกัน บอกเวลานัดด้วยนะเดี๋ยวฉันเผลอทำงานเพลิน"

  "หนึ่งทุ่มตรงเป๊ะ เราสองคนต้องไปถึงใจกลางเมืองเดี๋ยวฉันไปรับ"

  "โอเคค่า~ "


Writer talk

  วันถัดมา

  07:20

  "อืม~"ร่างบางเจ้าของผมสีซากุระตื่นขึ้นมา เห็นชายที่ตนรักนอนกอดอยู่ก็คิดจะแกล้ง

  "อื้ม~ใครเอาปั๊กคุงเข้ามา~" ร่างสูงที่หลับตาพลางพูดงัวเงียแต่หารู้ไม่ว่าผู้แกล้งนั้นอยู่ข้างกายเขาแท้ๆ เธอใช้นิ้วเขี่ยปลายจมูกของเขาแล้วใช้นิ้วปัดขึ้นที่แก้มของเขาสลับไปมา

  "555!"

  "โตแล้วนะเล่นอะไรเนี่ย?"

  "ก็ฉันอยากรู้ว่าใครมีความเด็กกว่ากัน?"

  "เดี๋ยวเธอก็รู้~ นี่ไง!" ร่างสูงยังคงรู้จุดอ่อนของเธอนั่นก็คือการใช้ปลายนิ้วทุกนิ้วจี้ไปทั่วร่างของเธอ

  "555!! หยุดนะ มันจักจี้! 555! พอแล้ว~"

  "ใครเด็กกันแน่หึ?!"

  "แหะ~แหะ~ อื้ม~" เธอนอนหอบในท่าที่สยิวกิ้วที่ทำให้ร่างสูงตาแทบหลุดออกมาพร้อมกับเสียงครางหายใจทีี่หอบของเธอทำให้ความหื่นพุ่งพล่านมากกว่าเดิม
  
"เอิ่ม......อะแห่ม! กระดุมเม็ดบนของเธอน่ะมันหลุดแล้ว" ถึงแม้ร่างสูงคิดในใจว่าอยากเห็นให้มันนานกว่านี้แต่มันก็ห้ามใจจนต้องบอกเธอไป

  "แล้วไง?" เธอรู้ว่าร่างสูงคิดอะไร เธอก็ยิ่งยุให้หนักกว่าเดิมคือการใช้นิ้วชี้เกี่ยวคอปกของเสื้อให้กว้างขึ้น

  "จะมาแล้วไงอะไรล่ะ! ก็เสื้อเธอมันเปิดจนเห็น...ไอนั่นหมดแล้ว!(-////////-#)"

  "มันคืออะไรหรอ?~"

  "ซากุระ! ขอร้องล่ะอย่าทำแบบนี้เลย~"

  "ว้า~ พี่ยังอ่านหนังสือสามเล่มนั้นอยู่ใช่มั้ย?"

  "จะบ้าหรอ?! ฉันไม่มีเวลาไปอ่านหนังสือพวกนั้นเหมือนเมื่อก่อนละนะ!"

  "ก็แค่ความคิดพี่จะเสียงดังทำไมล่ะ?"ว่าแล้วเธอก็ลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ

  "เฮ่อ~~~เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ! ขืนทนดูมากกว่านี้คงไปสวรรค์แล้วสิตรู!"

  "พี่คาคาชิ! หยิบผ้าเช็ดตัวให้ฉันหน่อยฉันลืมหยิบเข้ามา!"

  "(0///0) มันใช่ของที่ควรลืมมั้ยเนี่ย!" คาคาชิเดินไปหยิบผ้าขนหนูให้เธอพร้อมกับเมินหน้าหนี

  "นี่! ฉันยังไม่ถอดเสื้อจะกลัวอะไรเนี่ย?"

  "เดี๋ยวเข้างานสายเร็วๆเลย" ตอนนี้คาคาชิลนลานไปหมดทั้งหัวใจเพราะงานแต่งที่ใกล้จะถึง ปกติเขาจะไปงานแต่งของเพื่อนซะมากกว่าส่วนคนที่เพิ่งแต่งไปก็คือเพื่อนซี้ทั้ง2ของเขา รินกับโอบิโตะ แล้วเขาก็ไม่คิดว่าจะถึงคราวตัวเองบ้างที่ต้องผ่านงานวิวาห์ของตัวเอง

  'ถ้าเป็นไปได้ อยากให้ตัวเราเองก็มีความสุขในวันนั้นเหมืิอนกัน แค่อยากมีครอบครัวที่เหมือนคนอื่นๆไม่ต้องมานั่งภวังค์หน้าภวังค์หลังแบบนี้'

  "อาบต่อได้เลยนะคะ- พี่คาคาชิ?" คาคาชิมีสีหน้ากังวลจนทำให้ซากุระอดถามไม่ได้ว่าเป็นอะไร
  "อ่ะห้ะ? มีอะไรหรอ?"

  "ช่วงนี้พี่ดูเหม่อลอยนะเป็นอะไรรึเปล่า? ไปทำงานไหวมั้ย?"

  "ฉันไม่เป็นอะไรหรอกน่า อย่าเป็นห่วงมากเลย"

  "พี่โกหกฉันไม่ได้หรอกนะ ไหนๆก็จะแต่งงานแล้วมีเรื่องอะไรก็บอกฉันสิ"

  "ก็ได้ๆ ฉันคิดเป็นห่วงเธอเรื่ิองงานแต่งแล้วก็อนาคตและที่สำคัญคือ อยากให้เรามีความสุขด้วยกันมีครอบครัวเหมือนคนทั่วไปที่เขามีกัน ไม่ต้องระวังอะไร..." คาคาชิกอดซากุระในขณะที่เธอยืนกอดเขาไปด้วย ใบหน้าที่กังวลกลับเศร้าหมองกว่าเดิม

  "โถ~ไม่เห็นต้องกังวลเลยนิคะ เราก็รักกันตามประสาคนรักกันและที่สำคัญฉันเองก็อยากเห็นเด็กตัวน้อยๆวิ่งเล่นอยู่ในบ้านนะ" เธอกอดเขาแล้วใช้มือลูบหัวของคนรักแล้วพูดออกมาจากใจจริง

  "ฉันเองก็อยากเห็นเหมือนกัน เด็กคนนั้นจะมีผมสีอะไรกันนะ~"

  "หึๆเอาไว้คิดตอนเข้าหอเถอะค่ะ ไปอาบน้ำเถอะเป็นถึงCEOกันทัังคู่เข้างานสายจะไม่ดีนะ"

  "คร้าบ~"

 

  08:45

  ณ ฮาตาเคะเซ็นเตอร์

  เมื่อขาของร่างสูงก้าวลงมาเหยียบที่พื้นบริษัททุกครั้งเขาจะเหมือนดาราฮอลลีวูดที่กำลังเดินพรมแดงทุกครา เพราะจะมีนักข่าวคอยถามความเรื่องสัญญาระหว่างอุจิวะ และคำถามแปลกๆจากนักข่าวที่ว่าเขามีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนหนึ่งผมสั้นสีน้ำตาล และผู้ที่ถูกกล่าวถึงคือรินภรรยาของโอบิโตะ

  "นั่นไงท่านประธานฮาตาเคะมาแล้ว!"
แต่คราวนี้แปลกกว่าทุกทีนักข่าวที่มากันนั้นต่างยกโขยงกันมาเยอะกว่าเดิมซึ่งทุกคนต่างพากันวิ่งกรูเข้าไปหาเขา

  "ท่านประธานฮาตาเคะคะ พวกเรานักข่าวจากต่างที่ได้ข่าวมาว่าท่านจะแต่งงานน่ะค่ะจริงรึเปล่าคะ?!"

  "!!!!(0_0!)"

  'รู้ได้ไงวะ? เห้ย!จำได้ว่าไม่ได้บอกใครนะ?'

  "แล้วหญิงที่จะแต่งงานนี่คือใครครับ?!"

  "..."

  "ใช่หญิงในตระกูลโนฮาระที่เป็นข่าวอยู่รึเปล่าคะ!"

  "คะ...คือ..."

  "หรือว่ามาจากตระกูลอื่นคะ?!"

  "ขออภัยนะครับคือผมให้สัมภาษณ์ไม่ได้จริงๆขอโทษด้วยนะครับพอดีงานยุ่งคงไม่มีเวลาตอบคำถามหรอกครับ" คาคาชิพยายามที่จะออกมาจากวงล้อมของนักข่าว

  "เท็นโซ!บอกให้รปภ.ไปปิดประตูบริษัทเราเร็ว!"

  "เฮ่อ~รอดตายละตรู!"คาคาชิถอนหายใจพร้อมพูดสบถออกมาเบาๆ

  พนักงานในบริษัทต่างขำในเจ้านายตัวเองที่วิ่งฝ่าดงนักข่าวมา

  "ขำอะไรกัน?!"คาคาชิหัวเสียและอายกับสิ่งที่ทำผ่านมา

  "เปล่าครับ!/ค่ะ!"

  "เรียบร้อยแล้วครับรุ่น-เอ้ย!ท่านประธาน"

  "ดีแล้วล่ะ...มีงานอะไรบ้างอ่ะ?"

  "ประชุมช่วง10โมงครับ แล้วก็...."

  "แล้วก็อะไร?"

  "นัดทานข้าวกับคุณฮารุโนะ ซากุระครับ"

  "นั่นนับเป็นงานด้วยหรอ?"

  "คุณหนูบอกมีเรื่ิองจะคุยด้วยในตอนที่รุ่นพี่โดนพวกนักข่าวล้อมนี่แหละ"

  "ก็ได้ๆ"

Writer อ่านชื่อตอนแล้วมีใครเข้าใจผิดกันบ้างเปล่าเนี่ย? ส่วนฉากที่ซากุระนอนหอบมันNCมั้ย ไรท์ก็ไม่แน่ใจนะมันกึ่งๆ ตอนหน้าจะเป็นยังไงรออ่านเลยจ้า

 

คำยืนยันของเจ้าของเรื่องสั้น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
8 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
7.9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8.4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา