Sanrio รักวุ่นๆของหนุ่มซานริโอ!

-

เขียนโดย Lkung

วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2559 เวลา 21.48 น.

  3 ตอน
  6 วิจารณ์
  5,493 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2559 17.54 น. โดย เจ้าของเรื่องสั้น

แชร์เรื่องสั้น Share Share Share

 

2) เปิดภาคเรียน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

บทที่สอง

เปิดภาคเรียน

เวลา 6.30 น.

     แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านบานหน้าต่างทำให้ผมรู้ว่าเช้าวันใหม่มาถึงแล้ว ผมลุกจากเตียงและเดินไปเข้าห้องน้ำและทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อนก่อนที่จะมาแต่งตัวและลงไปทำอาหารเช้า

     ผมเอาขนมปังสองแผ่นใส่ลงในเครื่องปิ้งระหว่างรอให้ขนมปังได้ที่ผมก็ขึ้นไปบนห้องเพื่อจัดตารางเรียนของวันนี้พอลงมาข้างล่างขนมปังก็ได้ที่ผมหยิบจานออกมาและวางขนมปังไปหนึ่งแผ่นส่วนอีกแผ่นเอามาทาแยมพอทาแยมเสร็จแล้วจึงเอาขนมปังอีกแผ่นมาประกบเข้าด้วยกันและเอาวางไว้บนจานตามเดิม

     ผมเดินไปเปิดตู้เย็นและหยิบกล่องนมออกมารินใส่แก้วเพื่อดื่มคู่กับขนมปังก่อนไปเรียน

เวลา 7.00 น.

     “พอมพอม~” ผมหันไปตามเสียงเรียกและพบกับมายเมโล่ที่กำลังยืนรอผมอยู่หน้าบ้าน

      ผมเดินออกนอกบ้านโดยที่ไม่ ลืมล็อกประตุบ้านไว้ เมื่อแน่ใจว่าล็อกประตูบ้านแล้วก็เดินไปหามายเมโล่ที่ยืนรออยู่หน้าบ้านและออกเดินทางไปโรงเรียนพร้อมกัน

ที่โรงเรียน

     “อรุณสวัสดิ์ทุกคน/อรุณสวัสดิ์ทุกคน” ผมกับมายเมโล่กล่าวทักทายทุกคนทันทีที่เดินมาถึงพร้อมกับเดินไปนั่งที่โต๊ะของตัวเอง

     “อรุณสวัสดิ์/อรุณสวัสดิ์”

     “อรุณสวัสดิ์ครับ พอมพอมกับมายเมโล่^^”

     คิตตี้ซินาม่อนและลาล่ากล่าวทักทายพวกผมทั้งสอง

     “เอาล่ะนักเรียนนั่งที่ได้แล้ว”

พออาจารย์เดินเข้ามานักเรียนทุกคนก็แยกย้ายกันไปนั่งที่ของตัวเองและชั่วโมงเรียนก็เริ่มต้นขึ้น

พักเที่ยง

     “วันนี้จะกินอะไรดีอ่า~” มายเมโล่พูดขึ้นพร้อมกวาดตามองรอบๆโรงอาหาร

     “ทุกๆคนไปกินบนดาดฟ้ากันมั้ย? วันนี้ผมกับซินาม่อนทำข้าวกล่องมาให้ทุกคนเลยนะ”

     ลาล่าพูดพร้อมทั้งชูข้าวกล่องที่เจ้าตัวเองพูดถึงเมื่อกี้

     “เอาสิ ฉันอยากลองชิมฝีมือของลาล่าอยู่พอดีเลย><”

     มายเมโล่พูดพร้อมกันเดินนำหน้าไปยังดาดฟ้า

     “นี่นายไม่อยากกินฝีมือฉันเหรอมายเมโล่-_-”

     ซินาม่อนพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปดึงคอเสื้อของมายเมโล่

     “ฝีมือของซินาม่อนเหรอ กินได้รึเปล่ายังไม่รู้เลย บู่-3-~”

     มายเมโล่พูดพร้อมทั้งกับแกะมือของซินาม่อนออก

     “มายเมโล่-_-^^”

     “จะใจเย็นๆสิซินาม่อน ฉะฉันอยากจะกินฝีมือนายนะ^^;;”

     ผมพูดปรามซินาม่อนก่อนที่จะเดินไปยังดาดฟ้าพร้อมกับทุกคน

ที่ดาดฟ้า

     “กินแล้วนะครับ/กินแล้วนะครับ/กินแล้วนะครับ/กินแล้วนะครับ/กินแล้วนะครับ”

     พอพูดเสร็จพวกผมก็ลงมือกินกลางวันกันอย่างสนุกสนาน

     “อันนี้น่ารักจัง จะกินล่ะน้า~”

     มายเมโล่พูดและกำลังจะข้าวปั้นเข้าปาก

     “อันนี้นายห้ามกิน-_-^^”

     ซินาม่อนพูดพร้อมทั้งฉวยเอาข้าวปั้นที่มายเมโล่ถืออยู่และเอามาให้ผม

     “อ่ะนี่ฉันให้”

     “น่ะนายเอาให้ฉันทำไม???”

     ผมพูดพร้อมทั้งทำหน้างงงวยใส่ซินาม่อน

     “ก็คนบางคนแถวนี้บอกว่าไม่อยากกินฝีมือฉัน →_→” (มองแรง)

     ซินาม่อนพูดพร้อมกับมองไปทางมายเมโล่

     “แหะๆ^^;;”

     ผมหัวเราะแห้งๆพร้อมทั้งกับเอาข้าวปั้นเข้าปาก

     “อร่อยจัง><~”

     ผมพูดและเอื้อมมือไปเอาข้าวปั้นมาอีก

     “จริงเหรอพอมพอม งั้นฉันขอกินด้วยคนสิ><”

     มายเมโล่พูดและเอื้อมมือหมายจะเอาข้าวปั้นที่ซินาม่อนทำ

     “ไม่ได้!!!”

     ซินาม่อนพูดและเอากล่องข้าวหันไปทางอื่น

     “เค้าขอกินหน่อยน้าตัวเอง*-*”

     “ก็บอกว่าไม่ได้ไงเล่า!”

     “เก๊าขอโต้ดน้าที่บอกว่าไม่อยากกินฝีมือตัวเอง*-*”

     มายเมโล่พูดและเข้าไปอ้อนซินาม่อน

     “ก็ได้ อ่ะเอาไป-_-”

     ซินาม่อนพูดและเอาข้าวปั้นให้มายเมโล่ แล้วช่วงพักกลางวันก็ดำเนินต่อไปอย่างสนุกสนาน

---------------------------------------------------------------------------------

วันนี้แต่งเพลิน เลยยาว(?)แบบนี้เลยยยยยยยย ไว้เจอกันใหม่น้า ติชมได้น้าไม่กัดฉีดยาแล้ว>3<~

 

คำยืนยันของเจ้าของเรื่องสั้น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา