โอม ตอนที่ 1 แรงอาฆาต

9.3

เขียนโดย Jalando

วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เวลา 10.48 น.

  53 บท
  12 วิจารณ์
  2,912 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2561 19.32 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

1) เรื่องประหลาดยามค่ำคืน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

บทที่ 1 เรื่องประหลาดยามค่ำคืน

 

 

          ณ.อพาร์ทเม้นท์หรูย่านคนรวยใจกลางกรุงเทพ อพาร์ทเม้นท์แห่งนี้มีลักษณะเป็นตึกสูงยี่สิบชั้นและมีขนาดกว้างกินบริเวณหลายคูหา หน้าตัวตึกเป็นประตูเลื่อนสองบานที่ต้องใช้คีย์การ์ดในการเปิดประตู ด้านหน้าตึกมีป้อมยามเล็กๆที่มี ร.ป.ภ. หนึ่งนายรักษาความปลอดภัยตลอด 24 ชั่วโมง ภายในตัวตึกมีเคาน์เตอร์บาร์แนวหรูหราตั้งอยู่ด้านหน้าติดกับประตูทางเข้า ในบาร์นั้นก็ยังมี ร.ป.ภ.ประจำหน้าที่ตลอด 24 ชั่วโมงอีกหนึ่งนายเช่นกัน ภายในประกอบด้วยทางเดินปูพรมหรูหรา มีดวงไฟสีส้มจากโคมไฟราคาแพงติดตามกำแพงสลักลายป่าไผ่แนวจีนเป็นระยะทำให้ดูสวยงามและเลิศเลอ ทางเดินยาวปูพรมสายนั้นพาไปยังลิฟต์ทันสมัยซึ่งสามารถนำทุกคนที่เข้ามาไปทั่วถึงทุกชั้นที่อยู่ในตัวตึก นอกจากนี้เมื่อเหลือบตามองสูงไปที่เพดานก็จะพบสปริงเกอร์เล็กจิ๋วประจำอยู่ตลอดทางเพื่อคอยพ่นน้ำดับอัคคีภัยที่อาจจะเกิดขึ้นได้ทุกเวลา

         

 

           ในชั้นที่ 20 ของอพาร์ทเม้นท์แห่งนี้เป็นชั้นที่เงียบสงบและหรูหราที่สุด ดังนั้นราคาซื้อ ค่าส่วนกลางที่ใช้ในการดูแลรักษาของห้องพักในชั้นนี้ค่อนข้างที่จะแพงมากกว่าชั้นอื่น ส่วนใหญ่คนที่พอมีกำลังซื้อก็มีเพียงนักธุรกิจและนักการเมืองเท่านั้น คนธรรมดาหมดสิทธิ์

      

 

           ในวันนี้ก็เหมือนทุกๆวันที่ชั้นนี้มีแต่ความเงียบสงบ ทว่าในระยะหลายวันนี้เอง มักจะมีเหตุการณ์ประหลาดเล็กๆเกิดขึ้นในชั้นนี้ เหตุการณ์นั้นคือ.......

 

" กรี้ดๆ! " เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจดังขึ้นมาภายในห้อง 2013 แม้ไม่ดังมากนักแต่ในความเงียบสงบยามราตรีย่อมสร้างความรำคาญให้เพื่อนร่วมอพาร์ทเม้นท์อยู่พอสมควร

          

 

             ณ.หน้าห้อง 2015 บานประตูไม้หรูหราคล้ายไม้สักทองเปิดออกอย่างช้าๆ มีชายวัยกลางคนหัวล้านอ้วนพุงพลุ้ยในชุดนอนเสื้อคลุมขนสัตว์ยาวถึงเข่าเดินขยี้ตาออกมาด้วยอาการงัวเงีย ปากก็บ่นงึมงำด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว

 

" อะไรกันวะเนี่ย อีกแล้วหรือ ใครมากรีดร้องกลางดึกนี่มันตีสามแล้วนะ "

 

" ก้อกๆ "                   

 

" คุณๆ จะทำอะไรก็หัดเกรงใจเพื่อนข้างห้องหน่อย ได้ยินมั้ย " ชายวัยกลางคนร่างอ้วนเคาะประตูห้อง 2013 ที่อยู่ข้างๆห้องเขาอย่างแรงบ่งบอกอารมณ์ฉุน

 

" คุณๆ ว่าไงได้ยินมั้ย ตายห่าไปแล้วรึไง " เสียงชายกลางคนเริ่มดังขึ้น และในช่วงจังหวะที่ชายกลางคนกำลังจะลงมือเคาะประตูแบบหนักๆอีกชุดใหญ่ ประตูห้อง 2013 ก็เปิดออกมาอย่างช้าๆ ชายกลางคนจึงระงับการเคาะชั่วคราวเพื่อเตรียมเปิดปากตำหนิ

 

" นี่คุณ ทำไมทำแบบ..." ชายกลางคนชะงักคำตำหนิ เพราะได้ปรากฏกายของหญิงสาวนางหนึ่งขึ้นมาตรงหน้าของเขาอย่างฉับพลัน

        

 

            หญิงสาวคนซ่อนร่างเพรียวบางในชุดนอนผ้าแพรซึ่งยาวถึงเข่าสีขาว เจ้าหล่อนแม้ไม่ใช่สาวรุ่นแต่ก็ไม่ถึงกลับเป็นสาวใหญ่ อายุอานามน่าจะราวๆ 30 ปีต้นๆ หน้าเรียวแหลมได้รูป ตาคมหวาน จมูกโด่งกำลังดี ปากเล็กบาง เส้นผมสีดำที่แซมแดงนิดยาวสลวย แม้สีหน้าของเธอจะดูอิดโรยและมีเหงื่อประดับอยู่ทั่วไปบนใบหน้าแต่โดยรวมแล้วจัดว่าเธอเป็นคนสวยคนหนึ่งเลยทีเดียว ทันทีที่ชายวัยกลางคนได้เห็นหญิงสาว เขาก็ตกตะลึง งง จนตัวแข็งเกร็ง แต่ทว่าที่ชายวัยกลางคนตกใจไม่ใช่การตกตะลึงในความงามของเธอแต่เป็นการตกตะลึงด้วยความหวาดกลัวเนื่องด้วยภาพที่ชายคนนั้นเห็นคือภาพ........หญิงสาวสวยที่มีเลือดโชกโทรมกาย

 

" คะ มีอะไรหรือเปล่าคะ " เสียงเล็กและแผ่วเบาของหญิงสาวพุ่งทำลายความเงียบและภวังค์ของชายวัยกลางคน ทำให้ชายวัยกลางคนรู้สึกตัวและยกมือขึ้นขยี้ตาของตัวเองจากนั้นเมื่อเบิ่งตามองดูอีกครั้ง เขาก็พบว่า.......หญิงสาวสวยนางนี้ไม่มีเลือดอะไรติดตามตัวเธอเลยแม้แต่หยดเดียว

 

" เอ่อ..... อ้อ นึกออกแล้ว คุณ นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว ทำเสียงดังรบกวนชาวบ้าน คนอื่นจะหลับจะนอนเพื่อทำมาหากินในตอนเช้านะครับ หัดเกรงใจชาวบ้านมั่ง นี่ก็คืนที่สามแล้วที่คุณทำแบบนี้......" ชายกลางคนพอรู้สึกตัวก็เริ่มใส่เป็นชุด

 

" ขอโทษค่ะ..." สาวสวยไม่พูดตอบอะไรมากความ หลังจากนั้นเธอก็ยกมือขาวซีดของเธอดึงประตูมาปิดในทันที

 

" ปัง "                         

        

 

            ทันทีที่บานประตูปิดลง ชายแก่ก็สบถกับตัวเองเพราะนี่ก็เป็นอีกครั้งที่เขายังด่ายังไม่ทันจบ หญิงสาวผู้ก่อเหตุก็ปิดประตูหนีไป ทั้งที่เขาอยากจะโวยวายหาเรื่องต่อมากกว่านี้แต่เหมือนบางอย่างในอนุสติเบื้องลึกบอกเขาตลอดเวลาเลยว่า

 

" อย่ายุ่งกับเรื่องนี้ "

         

 

             เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงได้แต่สบถด่าหยาบคายเพื่อระบายอารมณ์ที่คั่งค้างตามลำพัง จากนั้นเขาก็เดินกลับเข้าห้องของตัวเองเพื่อเข้าสู่นิทรารมณ์ต่อไป

 

……………………

        

            ภายในห้องนอนหรูหราของหญิงสาวผู้ก่อเหตุได้มีการตกแต่งห้องด้วยเครื่องเรือนราคาแพงบ่งบอกถึงฐานะและรสนิยมของเจ้าของห้อง หญิงสาวผู้นั้นอยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงหรูขนาดสองคน ท่ามกลางความมืดมิดภายในห้องมีเพียงโคมไฟตรงหัวนอนที่ส่องแสงสีส้มสาดสว่างอยู่รำไร บรรยากาศในห้องชวนให้รู้สึกหดหู่และหวาดผวาในเวลาเดียวกัน ตุ๊กตาบาร์บี้หลายตัวที่หญิงสาวสะสมไว้ที่หัวนอนซึ่งปกติดูน่ารัก แต่ในยามนี้กลับดูน่าสยดสยองด้วยรอยยิ้มของตุ๊กตาที่แสนน่ากลัวอย่างประหลาด หญิงสาวนางนั้นนั่งนิ่งอยู่พักก็ก้มหน้าลงซบกับเข่าคู่ที่คู้ขึ้นมาพรางร่ำไห้เงียบๆคนเดียวตามลำพัง

 

" อย่าทำอะไรชั้นอีกเลย ชั้นกลัวแล้วว ฮือๆ! "

 

……………………

         

             เช้าวันใหม่ ณ.บริษัทใหญ่แห่งหนึ่งย่านเศรษฐกิจของกรุงเทพ บริษัทนั้นมีลักษณะเป็นตึกสองคูหาซึ่งมีความสูงสี่ชั้น ด้านหน้าตัวตึกขึ้นป้ายไว้ชัดเจนเลยว่า " บริษัททนายความมิตรไมตรีจำกัด " บริษัทแห่งนี้เป็นสำนักงานทนายความที่ติดอันดับหนึ่งในสี่ของวงการกฎหมายไทย มีทนายความเก่งกาจมากมายคอยให้บริการอย่างเต็มความสามารถ โดยเฉพาะลูกความชาวต่างชาติที่เงินทุนหนายิ่งได้รับการบริการเต็มที่มากเป็นพิเศษ นอกจากทีมทนายฝีมือเยี่ยมยังมีพวกเสมียนทนาย พนักงานต้อนรับ พนักงานฝ่ายธุรการและอีกมากมายหลายฝ่ายอันบ่งบอกถึงระบบการทำงานที่ดีเยี่ยม

          

 

             ที่ด้านหน้าห้องทำงานของผู้จัดการบนชั้นสี่ มีเลขานุการสาวหน้าตาน่ารักน่าชังวัยเด็กจบใหม่นั่งทำงานง่วนบนโต๊ะอย่างขะมักเขม้น ทันใดนั้นเองประตูห้องของผู้จัดการก็เปิดออก มีชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวเดินออกมา ชายหนุ่มนายนั้นอายุราวๆ 30 ปลายๆ ไว้ผมรองทรงสูงหวีเรียบๆ ดวงตาคมภายใต้คิ้วดกดำ จมูกโด่งเป็นสันราวฝรั่ง ปากบางสีแดงรับกับผิวผ่องขาวเหลืองแบบชนชั้นผู้ดี เขาซ่อนร่างสูงสมส่วนในชุดสูทเสื้อสากลสีเทาเลิศหรู ดูไปดูมาคล้ายว่าเขาจะเป็นเจ้าชายผู้หล่อเหลาของอาณาจักรใดอาณาจักรหนึ่งก็ไม่ปาน เลขานุการสาวเงยหน้าทักพลางยกมือไหว้ชายผู้นั้น

 

" สวัสดีค่ะ คุณนพพล "

 

" สวัสดีจ๊ะ มาราณี ว่าแต่ คุณจิตหรา ผู้ช่วยส่วนตัวของผมมารึยังครับ " ชายหนุ่มนามว่า นพพล เปิดปากถามสาวน้อยแบบยิ้มๆ ด้วยความหล่อเหลาปานเทพบุตรและเสน่ห์ของเขาเล่นทำให้เลขานุการสาวหน้าแดงด้วยความเขินอายและกล่าวตอบกลับไปแบบตะกุกตะกัก

 

" ยังมะ…..ไม่มาเลยค่ะ "

       

 

            ชายหนุ่มยิ้มรับคำตอบเล็กน้อยพลางชำเลืองมองสาวน้อยไม่วางตา อาการดังกล่าวยิ่งทำให้สาวเจ้าอายม้วนต้วนเข้าไปใหญ่ เธอจึงก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไปหวังหลบเลี่ยงความเขินอาย

 

" เอ่อ หนูมาราณี จ๊ะ " ชายหนุ่มนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก็เปิดปากเสียงนิ่มนวลกับสาวน้อย

 

" คะ…..ค่ะ " สาวน้อยรับคำลนลาน

 

" ไปหาแฟ้มลูกความใหม่ในห้องให้พี่ทีซิ พอดีพี่หาไม่เจอน่ะ " ชายหนุ่มพูดเรียบๆแต่แววตาของเขากลับมองสาวน้อยแบบแปลกๆ คล้ายว่าอยากจะกลืนกินเด็กสาววัยใสผู้นี้เข้าไปทั้งตัว

 

" ได้ค่ะ " สาวน้อยลุกขึ้นช้าๆด้วยท่าทางอิดออด ใจจริงแล้วถ้าเป็นไปได้เธอไม่อยากเข้าไปในห้องของผู้จัดการหนุ่มคนนี้เลย เพราะกิตติศักดิ์ที่เล่าขานกันมาล้วนแล้วแต่ระบุไว้ชัดเจนเลยว่า หนุ่มใหญ่รูปหล่อนามว่า นพพล เป็นเพลย์บอยตัวพ่อซึ่งเจ้าชู้เป็นที่สุดชนิดเปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น และมักมีข่าวหาเศษหาเลยกับลูกน้องสาวอยู่เป็นพักๆ ถ้าไม่ติดว่าทางบ้านของเธอค่อนข้างขัดสน เธอคงลาออกไปหางานใหม่นานแล้ว และต่อมาเธอก็เกิดแน่ใจชนิดเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์เลยว่าข่าวที่เขาลือมานั้นเป็นจริงแน่นอน เพราะในช่วงจังหวะที่เธอกำลังเดินผ่านผู้จัดการหนุ่ม เธอรู้สึกได้ชัดเจนเลยว่ามีมือนุ่มนิ่มแต่แกร่งตีปั้บไปที่ปั้นงอนๆของเธอพร้อมเสียงระรื่นหูของผู้จัดการหนุ่ม

 

" เดินเร็วหน่อยสิหนู เดินช้าแบบนี้ก็ต้องโดนพี่ลงโทษ "

        

 

           มาราณีอยากจะหันกลับไปตบใจจะขาด แต่เห็นว่าผู้จัดการคนนี้เป็นคนหล่อ อีกประการเธอกลัวว่าตนเองและครอบครัวจะอดตายจึงกลั้นใจเดินเข้าไปหาแฟ้มดังกล่าวให้เจ้านายตามคำสั่งอย่างไม่เต็มใจนัก นพพลผู้จัดการหนุ่มมองตามร่างเล็กเพรียวของเลขานุการสาวสวยคนใหม่ที่เขาคัดมากับมือด้วยสายตาเคลิบเคลิ้มพลางยกมือข้างที่ตีก้นขึ้นดอมดม

 

" กลิ่นหอมชื่นใจ "

       

 

            ระหว่างที่ นพพล กำลังลวนลาม มาราณี ด้วยสายตาอยู่นั้นก็มีหญิงสาวสวยวัย 30 ต้นๆนางหนึ่งเดินตรงเข้ามาหาผู้จัดการหนุ่ม หญิงสาวนางนั้นซ่อนร่างสูงเพรียวในชุดเสื้อเชิ้ตแพรขาว กระโปรงสั้นถึงเข่ารัดรูปอวดหุ่นที่งามงดแม้วัยจะเลย 30 ไปแล้ว ใบหน้าตกแต่งเครื่องสำอางไม่มากไปไม่น้อยไปอันเสริมความสวยที่มีอยู่แล้วให้สวยเด่นขึ้นไปอีกระดับ หญิงสาวคนนี้จะเป็นใครไม่ได้นอกจากจะเป็นหญิงสาวคนเดียวกับสาวสวยคนที่ก่อปัญหาในอพารท์เม้นท์หรูเมื่อคืนก่อน

 

" อ้าว คุณจิตหรา มาแล้วหรือครับ ผมกำลังอยากพบคุณอยู่พอดีเลย " นพพล กล่าวยิ้มๆเมื่อพบสาวสวย

 

" สวัสดีค่ะ ผู้จัดการ " หญิงสาวนาม จิตหรา กล่าวทักทายโดยไม่ได้ยกมือไหว้ บ่งบอกความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างจะสนิทสนมกับผู้จัดการหนุ่มเป็นอย่างดี

 

" วันนี้มีอะไรให้ผมทำมั่งครับ " ผู้จัดการหนุ่มพูดยิ้มๆ

 

" มีเยอะแยะเลยค่ะ " หญิงสาวรับมุกแต่ไม่กล่าวว่างานอะไร

 

" งั้นยังไงเชิญมาดูงานที่ห้องของผมก่อนครับ " ผู้จัดการหนุ่มส่งสายตาเจ้าชู้พลางเชิญชวน

 

" ค่ะ " สาวสวยวัยกำลังมันตอบรับพร้อมเดินตามชายหนุ่มเข้ามาในห้องอย่างว่าง่าย

 

สามารถติดตามงานเขียน  ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/Jalando.darksidewriter               

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณอ่านเรื่องนี้แล้วฟินมากแค่ไหน

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา